ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ
ΘΕΜΑ: Προγαμιαίες σχέσεις.Τί πιστεύετε για το θέμα; Συμφωνείτε με τη γνώμη της Εκκλησίας για τις προγαμιαίες σχέσεις; Περιμένουμε τις σκέψεις σας!!!
Καταρχήν θέλω να σας συγχαρώ για την προσπάθεια σας να έλθετε σε επικοινωνία με τους νέους για τέτοια καυτά προβλήματα όπως η προγαμιαίες σχέσεις.
Ως παντρεμένη θα ήθελα και εγώ να εκφράσω την άποψη μου γι' αυτό το θέμα. Όταν δυο νέοι αγαπηθούν και αποφασίσουν να παντρευτούν οφείλουν να θέσουν σε σωστή βάση τη θέση τους εξ αρχής. Δηλαδή όταν π.χ. ένας από τους δύο είναι κατά των προγαμιαίων σχέσεων μπορεί να του της/του το πει και να του/της εξηγήσει τους λόγους. Ο άλλος εάν πραγματικά αγαπάει το έτερο του ήμισυ θα σεβαστεί την άποψη του και θα τη δεχτεί. Βέβαια θα χρειαστεί να αγωνιστούν και οι δύο μαζί και με τη βοήθεια του Θεού και του πνευματικού τους θα τα καταφέρουν. Εξάλλου η περίοδος πριν το γάμο - ειδικά όταν δεν υπάρχουν οι προγαμιαίες σχέσεις- είναι η πιο κατάλληλη για να μπορέσουν οι 2 νέοι να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο και να προσεγγίσουν ψυχικά ο ένας τον άλλο. Και όταν θα παντρευτούν, κατά την διάρκεια του μυστηρίου του γάμου, ο Θεός θα τους βραβεύσει γι' αυτή τους την προσπάθεια και θα τους πληροφορήσει μυστικά ότι έπραξαν σωστά. Επιπλέον δεν νομίζω να ζημιώθηκε κανείς από την υπακοή που έδειξε στον πνευματικό του ή στην τήρηση των εντολών του Θεού. Αντιθέτως η ΥΠΑΚΟΗ στον πνευματικό μας ωφελεί πολύ.
Με εκτίμηση,
Παναγιώτα
Είμαι ένας προβληματισμένος νέος και θα ήθελα να μου λύσετε τις απορίες σε κάποια θέματα. "Θα ήθελα να ρωτήσω γιατί η εκκλησία απαγορεύει τις σεξουαλικές σχέσεις πριν από το γάμο ενώ μετά το γάμο επιτρέπει πολλά μεταξύ των συζύγων.Συγκεκριμένα ,αν δε κάνω λάθος , ο κ. Χριστόδουλος προέτρεψε πρόσφατα τα αντρόγυνα να "χαίρονται" τη σχέση τους.Εγώ το εξέλαβα αυτό ως το να έχουν τα ζευγάρια απόλαυση της ερωτικής ηδονής.Υπάρχει κάποιο σημείο στη Καινή Διαθήκη που ο Χριστός να απαγορεύει τις προγαμιαίες σχέσεις ή είναι ένας όρος που έθεσε η εκκλησία μετά Χριστόν;Αν κάποιος έχει σχέση με μια κοπέλα, χωρίς να είχε σχέση με άλλη ποτέ,και σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει για γάμο,αλλά για διάφορους λόγους δεν μπορεί να γίνει αυτό όσο σύντομα θα ήθελε, τότε πότε είναι δικαιολογημένος για τις ερωτικές πράξεις που έχει με τη κοπέλα του;Τα αμάρτημα αυτό συγχωρείται μετά το γάμο χωρίς εξομολόγηση;Αν είναι αρραβωνιασμένος;" Ελπίζω να μη σας κούρασα.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο που μου διαθέσατε.
Αγαπητέ φίλε,
Σχετική βιβλιογραφία υπάρχει και στην Παλαιά Διαθήκη και στην Καινή Διαθήκη. Ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι όποιος επιθυμήσει ξένη γυναίκα, ήδη εμοίχευσε, ακόμα κι αν η επιθυμία μείνει στη σκέψη του. Μπορείς να διαβάσεις τα σχετικά με τις σχέσεις των δύο φύλων στο ζ' της Α' Κορινθίους, όπως επίσης και τα όσα λένε οι Κανόνες της Εκκλησίας μας, στο πηδάλιο και στην έκδοση του καθηγητή Αλεβιζάτου από την Αποστολική Διακονία.
Οι σαρκικές σχέσεις πηγάζουν από την μεταπτωτική κατάσταση του ανθρώπου και πρέπει να ξεκινάνε από την ευλογία του Θεού, η οποία δίνεται στο μυστήριο του γάμου. Μέσα στο γάμο εκφράζουν την ολοκλήρωση της αγάπης και της ενότητας του ζευγαριού, "έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν", η οποία αποσκοπεί στην αλληλοβοήθεια των συζύγων για να οδηγηθούν στη Βασιλεία του Θεού!
Δεν δικαιολογείται η ολοκληρωμένη προγαμιαία σχέση από την Εκκλησία. Κατανοούνται από τον πνευματικό τα κίνητρα που οδηγούν σ' αυτήν, όμως η θέση της Εκκλησίας είναι ξεκάθαρη. Όλες οι αμαρτίες συγχωρούνται, εφόσον υπάρχει μετάνοια, στο μυστήριο της εξομολογήσεως. Καλό θα ήταν να είχες έναν πνευματικό, στον οποίο θα έθετες αυτές σου τις απορίες και θα έβρισκες τις απαντήσεις που ζητάς! Για οτιδήποτε άλλο στη διάθεσή σου!
Με αγάπη και ευχές,
π. Θεμιστοκλής
Κατ' αρχήν συγχαρητήρια για την όμορφη προσπάθεια της Μητρόπολής σας. Φαίνεται οτι δεν είναι τυχαία και καρπός ενός πρόσκαιρου ενθουσιασμού αλλά είναι οργανωμένη.
Αλλά ας μπω στο θέμα. Θεωρώ ότι η ολοκλήρωση μιας σχέσης εφ' όσον αυτή είναι σοβαρή και με διάρκεια στο χρόνο δεν αποτελεί και σοβαρό παράπτωμα. Δεν είμαι σίγουρος αν είναι καν παράπτωμα. Είναι επακόλουθο μιας υγειούς σχέσης. Βέβαια δεν είναι δυνατόν η Εκκλησία να εγκρίνει τέτοιες πράξεις, αλλά θα πρέπει να τις ανέχεται. Είναι όπως στο φόνο. Ο φόνος είναι αμάρτημα αλλά η Εκκλησία τον επιτρέπει σε περίπτωση αυτοάμυνας ή αμυντικού πολέμου. Οι συνθήκες είναι αυτές που επηρεάζουν τη βαρύτητα της πράξης. Καταλήγοντας θα ήθελα να πώ οτι αν η συνείδηση και η ηθική του καθενός πιστού του επιτρέπει να ολοκληρώσει τη σχέση του δεν θα πρέπει να του το απαγορεύσει η Εκκλησία.
Και πάλι συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας.
Αλέξανδρος
Αγαπητέ Αλέξανδρε,
Σ' ευχαριστούμε για το μήνυμά σου και την άποψή σου. Κατ' αρχάς η Εκκλησία δεν απαγορεύει τίποτα. Απλώς, αναφέρει τα λόγια και τις εντολές του Θεού. Από κει και πέρα, ο καθένας είναι ελεύθερος να ακολουθήσει τις εντολές αυτές ή να τις απορρίψει. Δε νομίζω ότι η σύγκριση των προγαμιαίων σχέσεων και του φόνου είναι ευτυχές παράδειγμα. Επίσης, η συνείδηση του πιστού, αν είναι πραγματικά πιστός, δε νομίζω ότι του επιτρέπει ελαφρά τη καρδία να μην τηρεί τις εντολές Αυτού στον οποίο πιστεύει. Και κάτι τελευταίο. Η Εκκλησία αγαπά τον αμαρτωλό, δεν δέχεται την αμαρτία. Η Εκκλησία δεν απορρίπτει την αγάπη μεταξύ δύο προσώπων, τη θέλει όμως κάτω από την ευλογία του Θεού. Από κει και πέρα δεν σημαίνει ότι θα στήσει στο εκτελεστικό απόσπασμα τους νέους που δεν ζουν όπως ο λόγος του Θεού θέλει. Δεν θα πάψει η Εκκλησία να προσεύχεται και να ζητά την μετάνοια, να είναι έτοιμη να δεχτεί όσους δοκιμάζουν την απομάκρυνση από το Θεό!
π. Θεμιστοκλής
Είμαι μια κοπέλα 25 χρονών και εδώ και 6 χρόνια έχω σχέση με ένα νεαρό. Από την αρχή της σχέσης μας είχαμε κάποια προβλήματα αλλά μέναμε μαζί. Εδώ και 7 μήνες είμαστε αραβωνιασμένοι, όμως από την αρχή του αρραβώνα τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Εκείνος πριν απο 1 χρόνο είχε περάσει σε έναν διαγωνισμό στο δημόσιο αλλά για κάποιους λόγους τα παράτησε. Από εκείνη τη στιγμή και μετά θεωρεί οτι όλες οι αποφάσεις στη ζωή του ήταν λάθος με αποτέλεσμα να μένει απαθής περιμένοντας μόνο τη παρέμβαση του Χριστού. Σας παρακαλώ δώστε μου μια απάντηση για την συμπεριφορά του αν όλα αυτά που λέει είναι σωστά.
ΥΓ. Ξέχασα να σας πω ότι δεν κάνουμε πια έρωτα και μου μιλάει πολύ άσχημα.
Αγαπητή μου,
Σαφώς και η μοιρολατρία δεν έχει καμία σχέση με την πίστη μας. Είναι άλλο να ζητάς τη βοήθεια του Θεού στον κόπο σου και ιδίως την ευλογία του πριν ξεκινήσεις κάτι, και άλλο να περιμένεις από το Θεό να σου τα δώσει στο πιάτο! Από κει και πέρα, ο αρραβώνας και η σχέση μάλλον, από ό,τι κατάλαβες, είναι πολύ πιο περίπλοκα πράγματα από το να έχεις ολοκληρωμένες σχέσεις. Χρειάζεται ο ένας να στηρίζει τον άλλο, να υπάρχει κοινή πορεία και απόφαση για θυσία και υπομονή και η ευλογία του Θεού πάνω απ' όλα. Νομίζουμε ότι μια επίσκεψη σε κάποιον καλό πνευματικό θα βοηθούσε ιδιαίτερα!
π. Θεμιστοκλής
Θέλουμε να σας θέσουμε τα εξής ερωτήματα:
Α)Πού ακριβώς αναφέρεται στην Α. Γραφή η απαγόρευση των προγαμιαίων σχέσεων;
Β)Θέλουμε να μας περιγράψετε, με όσο πιο απλά λόγια γίνεται, γιατί απομακρύνεται ο άνθρωπος απο το Θεό, κάνοντας έρωτα σε μια σχέση.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων
Με εκτίμηση: Γιάννης, Ελένη, Στέλιος,Αγγελική
Αγαπητοί φίλοι,
Ο Κύριός μας είπε ότι αμαρτία είναι ο λογισμός επιθυμίας προς μία γυναίκα που δεν είναι δική σου, όχι μόνο η πράξη! Επίσης, μπορείτε να πάρετε περισσότερα στοιχεία από τον Απόστολο Παύλο στην Α' Κορινθίους , στο 7ο κεφάλαιο, όπου τοποθετείται ξεκάθαρα , αναφέροντας ότι "δια δε τας πορνείας, έκαστος εχέτω τη εαυτού γυναίκα". Η Παράδοση της Εκκλησίας μας, ιδίως οι Οικουμενικές Σύνοδοι, θέσπισαν αυστηρούς κανόνες για τις προγαμιαίες σχέσεις, όπως επίσης και μεγάλοι πατέρες της Εκκλησίας μας (όπως ο Μ. Βασίλειος), που μπορεί κανείς να τους βρει στο Πηδάλιο ή στο βιβλίο του καθηγητή της Θεολογίας Αμίλκα Αλεβιζάτου "Οι Ιεροί Κανόνες", εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας).
Με απλότητα θα σας πούμε ότι ο έρωτας δεν είναι κακό, αλλά δώρο του Θεού. Κακό επίσης δεν είναι να τρως, να πίνεις, να κοιμάσαι, να αγαπάς. Κάθε τι όμως δίνεται από το Θεό και πρέπει να χρησιμοποιείται ευχαριστιακά, δηλαδή να μη γίνεται αυτοσκοπός και να δοξάζει το Θεό. Επίσης, κάθε τι είναι καρπός της ευλογίας του Θεού. Αυτό ισχύει για κάθε πράξη του ανθρώπου, που θέλει να ζει με το Θεό. Αναφέρει την ύπαρξή του σ' Αυτόν και ζητά την ευλογία Του. Άρα, όπως κάνουμε το σταυρό μας πριν φάμε, όπως ζητούμε την ευλογία του Θεού πριν οποιαδήποτε προσπάθειά μας (αγιασμός, ευχέλαιο, λειτουργία), το ίδιο και με τον έρωτα. Ζητούμε την ευλογία του Θεού, η οποία δίδεται μέσα στο μυστήριο του γάμου. Είσαι ελεύθερος βέβαια να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά αν πιστεύεις στο Θεό θα ζητήσεις την ευλογία Του.
Και κάτι άλλο. Η σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων είναι ιερή. Αυτή η ιερότητα δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο παράχρησης, αλλά να πηγάζει από την ευλογία και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Ο γάμος είναι η απόδειξη της ενότητας των προσώπων και κυρίως η πορεία προς την ομόνοια και το Θεό. Αυτό είναι είναι αδύνατον να επιτευχθεί αν ο γάμος ή η σχέση βασίζεται στην σεξουαλικότητα. Το πρόβλημα στην προγαμιαία σχέση είναι ότι αρνείται την προτεραιότητα της ευλογίας του Θεού (δείτε το σχετικό χωρίο στην αρχή της Γεννέσεως. Το "αυξάνεσθε και πληθύνεσθε", δεν είναι τίποτε άλλο από την ευλογία του Θεού), τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος ως ενοποιητικού στοιχείου και βάζει την απόλαυση ως αποδεικτικό της αγάπης. Αυτά, απλά και φιλικά!
π. Θεμιστοκλής
Εγώ είχα σχέση μέ ένα αγόρι που τέλειωνε την Θεολογική για 6 μήνες!Αυτό τον άνθρωπο τον αγάπησα και με αγάπησε και η σχέση μας ήταν αγαπητική και σίγουρα και σαρκική ως ένα βαθμό, λοιπόν ενώ γνώρισα τους δικούς του και αυτός τους δικούς μου κι ενώ δώσαμε λόγο .....κ.λ.π. μας χώρισαν οι τρίτοι και ιδιαίτερα ο καλός πνευματικός του, που του είπε ότι αυτή είναι μεγάλη για σένα . Αυτός λοιπόν ο νέος θα γινόταν εγγαμος ιερέας οπως και έγινε μετά και πήρε άλλη για γυναίκα που τήν προξένεψαν σε αυτόν καο εγώ για να το ξεπεράσω πήγα 3 φορές στα Ιεροσόλυμα και ακόμα τηλεφωνιόμαστε και η προσωπική μου ζωή είναι άδεια ενώ αυτός απολαμβάνει τις χάρες της νέας του γυναίκας ενώ κι εμείς αγαπιόμασταν αληθινά..... πως μπόρεσε να με ξεπεράσει και να κάνει τα ιδια σε άλλη εγώ δεν άξιζα καθόλου σύμφωνα με τον πνευματικό του ο οποίος υπ όψην ο πνευματικός δεν είχε ούτε πτυχίο ήταν ακόμη φοιτητής και τον καημένο τον νεαρό που ήταν προσκολημμένος με παρωπίδες επάνω του όπως και όλη η οικογένειά του τον πήρε στο λαιμό του και ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΕ! Ακόμη προετοίμαζα τον εαυτό μου γι αυτόν τον σπουδαίο ρόλο και ήμουν διατεθημένη ταιριάζαμε στο πνεύμα ΟΙ ΤΡΙΤΟΙ μας χώρισαν! Ελπίζω σε ΔΙΚΑΊΩΣΗ τώρα στην άλλη ζωή
μια κοπέλλα που ήταν είναι και θα είναι μέσα στη ζωή της εκκλησίας
Αγαπητή μου,
Κατανοούμε την απγοήτευσή σου, ωστόσο θα πρέπει να προχωρήσεις τη ζωή σου. Δε νομίζουμε ότι ο πνευματικός είναι αυτός που επέβαλε στον άνθρωπό σου να σε χωρίσει. Το ήθελε κι αυτός. Από κει και πέρα, η ζωή συνεχίζεται. Μας δίνεις την ευκαιρία να πούμε κάτι και για το ρόλο του πνευματικού στη σχέση ενός ζευγαριού. Η θέση της Εκκλησίας είναι ότι ο πνευματικός δεν πρέπει να αποφασίζει για το ζευγάρι, αλλά να συμβουλεύει. Δεν μπορεί κανείς να επιρρίπτει ευθύνες στον πνευματικό του για να δικαιολογήσει τη δική του ανωριμότητα! Ο πνευματικός είναι σπουδαίο πράγμα στη ζωή μας και δεν πρέπει να τον απορρίπτουμε. Εμείς όμως έχουμε την τελική ευθύνη της πνευματικής μας ζωής!
π. Θεμιστοκλής
Όσον αφορά λοιπόν το ζήτημα των προγαμιαίων σχέσεων- που απασχολεί μόνο όσους από εμάς θέλουν να είναι πιστοί στον ορθόδοξο χριστιανισμό- θα ήθελα να ξεκινήσω με την απορία που είχα πολύ μικρός ( 8 χρονών ή και μικρότερος). Και εκείνη την εποχή ( στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ΄80), παιζόταν από την τηλεόραση δύο ελληνικές ταινίες κάθε εβδομάδα. Πολλές από τις ταινίες αυτές είχαν ως θέμα κάποιό δράμα. Η συνήθης πλοκή του δράματος ήταν η εγκυμοσύνη μιας ανύπανδρης κοπέλας που ήταν ερωτευμένη με κάποιο νεαρό. Το αθώο μου μυαλό δεν μπορούσε να διανοηθεί γιατί κάποιος άνθρωπος ( που θεωρούσα και υπαρκτό πρόσωπο) έκλαιγε τόσο πολύ που θα έφερνε στον κόσμο ένα παιδί, " τι και αν δεν είναι παντρεμένη; " ήταν η συνήθης ερώτηση για να πάρω πιο περίπλοκές απαντήσεις ( Δε θυμάμαι κάποια συγκεκριμένη). Μεγαλώνοντας ανακάλυψα ότι ο ερχομός ενός παιδιού αποτελεί απόδειξή ότι δύο ετερόφυλα άτομα έκαναν έρωτα μια ενέργεια, ανεπίτρεπτη εκτός γάμου, για όλες τις κυρίαρχες θρησκείες παγκοσμίως και για τις κοινωνίες των πιστών τους, εξεπλάγην όταν διαπίστωσα ότι ο κοινωνικός -από τους πιστούς- και ο θρησκευτικός -από το χριστιανισμό- κολασμός αυτής της ενέργεια υπερβαίνει και αυτή την ίδια τη χαρά της δημιουργίας ενός ανθρώπου από το Θεό μέσο δύο ανθρώπων που αγαπούν ο ένας τον άλλον, σε τέτοιο βαθμό που πόλοι πιστοί σε περίπτωση εγκυμοσύνης εκτός γάμου να προτρέπουν (έως και να επιβάλουν αν πρόκειται για γονείς) να προχωρήσει η κοπέλα σε άμβλωση. Και αυτό για να μη στιγματιστεί η κοπέλα και η οικογένειά της ως ανήθικη από την κοινωνία των πιστών του Χριστού. Βεβαίως για το χριστιανισμό η δημιουργία ενός ανθρώπου ποτέ δεν είναι καταδικαστέα και ανεπιθύμητη και η άμβλωσή αποτελεί αμάρτημα κατά τι χειρότερο από τη δολοφονία (ακόμη και αν η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού) καθώς και, στη χριστιανική αγάπη δε χωρούν κοινωνικές καταδίκες και στιγματισμοί. Γιατί όμως κάτι τέτοιο δεν το εφαρμόζει η πλειοψηφία των ορθοδόξων, γιατί έχουν διδαχθεί να στιγματίζουν το " αμάρτημα του έρωτα", τους ανθρώπους που "υποπτευτούν" σε αυτό, αλλά ακόμη και το πλάσμα που θα έρθει ( αν επιζήσει των επιπτώσεων του χριστιανικού ορισμού της ανηθικότητας). Γιατί δεν εισακούεται από τους πιστού το κήρυγμα της αγάπης αλλά βρίσκει πιο πρόσφορο έδαφος το κήρυγμα και η σταυροφορία κατά της ανηθικότητας- στην οποία υποπτευτούν κυρίως οι νέοι οι οποίοι κατηγορούνται από άμβωνος γιατί "μέχρι τα ξημερώματα διασκεδάζουν στις καφετέριες και την Κυριακή αντί να πάνε στην εκκλησία κοιμούνται μέχρι το μεσημέρι(1)". Μήπως θα πρέπει η εκκλησία να αναζητήσει στον κολασμό του έρωτα και των προγαμιαίων σχέσεων της δίκές της ευθύνες για την αμαρτωλή, επικίνδυνη και άδική συμπεριφορά των πιστών της, απέναντι στους ανθρώπους που συνάπτουν τέτοιες σχέσεις και κυρίως τα επακόλουθά τους;
Κατά τη γνώμη μου η αποδοχή από την εκκλησία των προγαμιαίων σχέσεων αποτελεί μια ώριμη ενέργεία για να δείξει στους πιστούς τής το δρόμο της αγάπης προς τον πλησίον και να τους αποτρέψει από τον πειρασμό της καταδίκης των αδελφών τους - άλλωστε θα λύτρωση και αρκετές κοπέλες από την υπερβολική γονεϊκή καταπίεση για την οποία δε φαντάζομαι να υπάρχει λογικός άνθρωπος που να μη την θεωρεί βλαπτική. Κάποιοι βεβαίως θα αντιτείνουν ότι η προγαμιαίες σχέσεις αποτελούν αμάρτημα όχι γιατί έτσι θέλησαν κάποιοι άνθρωποι αλλά γιατί έτσι επιθυμεί ο Θεός, μέσα από θεόπνευστα κείμενα - και πρώτα απ' όλα τις επιστολές τού Απ. Παύλου. Ο Απόστολος Παύλος όμως μας λεει ότι είναι επίσης αμαρτία οι γυναίκες να πάνε στην εκκλησία με ακάλυπτο το κεφάλι τους, να κόβουν τα μαλλιά τους κοντά και γενικώς να συμπεριφέρονται με τρόπο που η κοινωνία θεωρεί αντρικό αλλά απ' ότι ξέρω δεν απαγορεύετε η είσοδος σε ναό για γυναίκες με κοντά μαλλιά ή με ακάλυπτη την κεφαλή! Ένας άλλος θεόπνευστός κανόνας ήταν να αφορίζετε, όποιος για τρεις συνεχόμενες Κυριακές απουσίαζε αδικαιολόγητα από την θεία λειτουργία- κανονισμός που πια δεν εφαρμόζεται. Η απαξίωση των παραπάνω αμαρτημάτων πραγματοποιήθηκε- όπως από πολλούς ιερωμένους έχω επανειλημμένως ακούσει- στα πλαίσια την "οικονομίας" η οποία φαίνεται να δίνει στην εκκλησία τη δυνατότητα της προσαρμογής στην αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών και της κοινωνικής συμπεριφοράς των πιστών της. Γιατί λοιπόν δε μπορεί στα πλαίσια της οικονομίας να γίνουν αποδεκτές από την εκκλησία οι προγαμιαίες σχέσεις; Άλλωστε η ανοχή υπάρχει, γιατί δε φαντάζομαι να μη δεχθεί η εκκλησία να παντρέψει ένα ζευγάρι αν ομολογήσουν οι μελλόνυμφοι ότι είχαν ολοκληρωμένες ερωτικές σχέσεις πριν από το γάμο.
Έπειτα είναι περίεργο να αρκεί μόνο ή τελετή του γάμού για να γίνουν αποδεκτές από την εκκλησία οι ολοκληρωμένες σχέσεις ενός ζευγαριού. Αυτό που κάνει την τελετή του γάμού μυστήριο είναί είναι η δύναμη του Θεού η οποία φέρνει στην ψυχή δύο ανθρώπων την αγάπη, την επιθυμία να γίνουν ένα. Η κοπέλα που έστειλε το πρώτο μήνυμα μίλησε πολύ σωστά για ψυχική προετοιμασία πριν την ολοκλήρωση μιας ερωτικής σχέσής, αυτή η ψυχική προετοιμασία δεν έρχεται λίγες ώρες μετά την ολοκλήρωση της τελετής του γάμου αλλά με την ανάπτυξη τού αισθήματος της αγάπης που απαιτεί χρόνο. Και ο χρόνος αυτός δίνεται μόνο μέσα από μία σχέση πριν το γάμο. Έπειτα η τελετή του γάμου αποτελεί για τους περισσότερους ορθόδοξους Έλληνες ένα κοινωνικό γεγονός αφού ο χρόνος της διεξαγωγής της εξαρτάται από κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες, έτσι η τελετή αυτή έπεται του μυστηρίου από το οποίο προέρχεται η επιθυμία δύο ανθρώπων -αλλά και του Θεού που τους προσφέρει το αίσθημα της αγάπης το οποίο Δε μπορεί παρά να αποτελεί ευλογία- να γίνουν ένα. Παράλληλα θα ήταν χρήσιμο να εξετάσει η ηγεσία της εκκλησίας κατά πόσο αποτελεί μυστήριο και ευλογία από το θεό ο γάμος δύο ατόμων οι οποίοι πριν δεν είχαν καμιά ( ή ελάχιστη) επαφή μεταξύ τους και επομένως δεν τρέφουν ο ένας για τον άλλο αγάπη πέρα φυσικά από την αγάπη προς τον πλησίον για την οποία φυσικά και δε χρειάζεται ο γάμος.
Τελειώνοντας αυτή την τοποθέτηση πάνω στην οποία θα ήθελα να έχω μία απάντηση- αποτέλεσμα κριτικής σκέψης και όχι επανάληψη δογματικών αντιλήψεων τις οποίες καλά γνωρίζουμε όσοι παρακολουθήσαμε κατηχητικά - δε μπορώ να μη σκεφτώ το πόσες γυναίκες- επί αιώνες- καταπιέστηκαν ψυχολογικά κυρίως, πριν ξαπλώσουν στο νυφικό τους κρεβάτι έπειτα από το μυστήριο του γάμου.
Θα πρέπει επίσης να πω, ότι δεν περιμένω να αλλάξει η επίσημα η εκκλησία τις απόψεις της πάνω στο θέμα των προγαμιαίων σχέσεων σύντομα(2). Αυτό βεβαίως δε θα εμποδίζει τους νέους- και όχι μόνο- να συνάπτουν ερωτικές σχέσεις εκτός γάμου. Άλλωστε ακόμα και εμείς οι ορθόδοξοι προτιμούμε να ακολουθούμε μια προσωπική σχέση με το Θεό, σύμφωνα με τους κανόνες της προσωπικής μας ηθικής- πέρα φυσικά από κάποιους κανόνες που θεωρούμε βασικούς- γι' αυτό και στη συνείδηση μας ιεραρχούμε τα "αμαρτήματα" και κάποια από αυτά τα εντάσσουμε στη συμπεριφορά και τη ζωή μας ως ασήμαντα, ξεπερασμένες προκαταλήψεις, φυσιολογικό ή/και καθημερινό τρόπο ζωής. Και για όσους βιαστούν να με κατηγορήσουν ως φορέα αιρετικών σκέψεων τους υπενθυμίζω δήλωση του Σεβασμιότατου στην εκπομπή του " Αρχονταρίκι" σύμφωνα με την οποία " κανείς μας δε γνωρίζει πως ( με ποια μέτρα, όρους και σταθμά) θα μας κρίνει ο Θεός".
(1)Γιατί μπορεί εσείς σεβασμιότατε να λέτε ότι "κανένα παιδί δεν είναι κακό" και "για το ότι δεν έρχονται οι νέοι στην εκκλησία πρώτος απ' όλου φταιω εγώ γιατί μάλλον δεν ασκώ καλά το λειτούργημά μου" -μια κουβέντα που είπατε πέρυσι στο πνευματικό κέντρο του Αγίου Αντωνίου Αγίας- αλλά το κήρυγμα αυτό το άκουσα στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας στην πόλη της Χίου και είμαι πεπεισμένος ότι ακούγεται πολύ πιο συχνά σε πολλά μέρη.
(2)Οι λόγοι δεν είναι επί του παρόντος αν και προφανείς.
Με σεβασμό, Αθανάσιος
Αγαπητέ Θανάση,
Σ' ευχαριστούμε για τον κόπο σου να γράψεις με σαφήνεια τις απόψεις σου. Θα μας επιτρέψεις να απαντήσουμε επιγραμματικά και ουσιαστικά.
α. Είναι δεδομένη η θεώρηση της άμβλωσης ως εγκλήματος από την πλευράτης Εκκλησίας, γιατί πιστεύουμε ότι το παιδί είναι άνθρωπος εξ άκρας συλλήψεως και δεν ανήκει ούτε στη μάνα του ούτε στον πατέρα του για να αποφασίζουν αν πρέπει να ζήσει ή να πεθάνει (η χειρότερη μορφή φασισμού και ολοκληρωτισμού είναι αυτή, κι ας καυχιέται η δήθεν προοδευτική εποχή μας ότι είναι κατάκτηση της γυναίακς η άμβλωση!!!). Από κει και πέρα, η Εκκλησία θέλει το παιδί να έρθει στον κόσμο, ακόμα κι αν είναι καρπός εξώγαμης ή προγαμιαίας σχέσης! Αυτό είναι ξεκάθαρο!
β. Δεν είναι καθόλου ώριμη ενέργεια η αποδοχή των προγαμιαίων σχέσεων από την Εκκλησία, διότι δεν θα λυτρώσει κανέναν από τς τύψεις, ούτε οι γονείς και τα αδέλφια θ' αλλάξουν άποψη. Η Εκκλησία δεν αλλάζει τις θέσεις της με βάση την πορεία της κοινωνίας, γιατί αλλιώς καήκαμε!
γ. Είναι άλλο η παραδοχή ότι σήμερα οι προγαμιαίες σχέσεις είναι πραγματικότητα και άλλο η "νομιμοποίησή" τους από την Εκκλησία. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, αλλά πρέπει να δέχεται και τις συνέπειες των έργων του!
δ. Συμφωνούμε με τις παρατηρήσεις περί γάμου, ωστόσο δεν λύνεις ένα πρόβλημα δημιουργώντας ένα άλλο! Όσο για την αγάπη, δυστυχώς μακάρι οι ολοκληρωμένες σχέσεις να εξασφάλιζαν την αγάπη! Δεν είναι έτσι όμως και γι' αυτό η συντριπτική πλειοψηφία των ζευγαριών χωρίζουν! Αυτό δεν σου λέει κάτι;
ε. Ο γάμος για την Εκκλησία είναι άθλημα και μυστήριο! Η Εκκλησία θεωρεί τις ολοκληρωμένες σχέσεις καρπό του μυστηρίου, δώρο Θεού και απόδειξη της ενότητας των ψυχών! Αν δεν υπάρχει η ενότητα των ψυχών, τι να την κάνεις την ενότητα των σωμάτων;
στ. Η Εκκλησία αρνείται τις προγαμιαίες σχέσεις διότι ο άνθρωπος μπορεί μεν ανεύθυνα και χωρίς ενότητα να απολαμβάνει τον άλλο, αλλά η Εκκλησία ζητά την αμοιβαία ευθύνη, τον αλληλοσεβασμό και την ευλογία του Θεού για τον άνθρωπο. Αν δεν υπάρχουν αυτά, είναι πολύ δύσκολο πράγμα η αγάπη!
ζ. Η προσωπική ηθική και η προσωπική σχέση με το Θεό είναι σαν θέσεις απόδειξη του εγωισμού μας, όπως επίσης και άρνηση των λόγων του Κυρίου: "Αν με αγαπάτε, απ' αυτό θα φανεί! Από το αν τηρείτε τις εντολές μου"!
η. Το θέμα της οικονομίας είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Οικονομία ασκείται όπου υπάρχει μετάνοια και πάλι κατά τη διάκριση του πνευματικού. Οικονομία δεν σημαίνει ισοπέδωση!
θ. Να με συγχωρέσεις για το πολύ της απάντησης, αλλά θεωρώ πως τέτοιες θέσεις, που απηχούν και τις γνώμες πολλών, φανερώνουν το μέγεθος του προβλήματος!
Σου εύχομαι να προβληματισθείς και ελπίζω να ανοίξαμε έναν γόνιμο διάλογο!
Φιλικά, π. Θεμιστοκλής
Είμαστε δυο νέοι, έχουμε σχέση 3 χρόνια και είχαμε προγαμιαίες σχέσεις. Αφού γευτήκαμε την πίκρα και το λάθος αυτής της πράξης πριν το γάμο, το σταματήσαμε! Πιστεύουμε ότι ο έρωτας και το sex είναι κάτι που πρέπει να συνοδεύεται από την αφοσίωση και την αγάπη και την εκτίμηση και την υπευθυνότητα που εξασφαλίζει η ισόβια δέσμευση! Τώρα νιώθουμε ανακουφισμένοι και ελεύθεροι! Όποιος νέος μας διαβάζει, μην διστάσει να μας μιμηθεί! Δεν θα το μετανιώσει.
συνέχεια
Περιμένουμε κι άλλες σκέψεις!!!
