Υψιπέτες

Ιερά Μονή Ταξιαρχών Πηλίου

Μεγάλες ασκητικές μορφές προβάλλει η Εκκλησία μας στην αρχή του νέου έτους. ‘Αγιοι Ιεράρχες, καθηγητές της ερήμου, κοινοβιάρχες, ως πατέρες μας και διδάσκαλοι και απλανείς οδηγοί, μας δείχνουν με τη ζωή και του λόγους τους πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε θεάρεστα και αυτή την καινούρια χρονιά, που ο ‘Αγιος Θεός μας χάρισε σαν πολύτιμο δώρο για τον αγιασμό μας. Μια υπέροχη μορφή είναι και ο αββάς Αμμωνάς. Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Ιανουαρίου.

Ο αββάς Αμμωνάς υπήρξε μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου και τον διαδέχθηκε στην πνευματική καθοδήγηση των μοναχών του μοναστικού κέντρου στο όρος Πισπίρ, στην αριστερή όχθη του Νείλου, νοτιότερα του Κάιρου. Μάλιστα ο Μέγας Αντώνιος προφήτευσε στον αββά Αμμωνά, όταν ήταν ακόμη νέος μοναχός: «Θα προκόψεις στον φόβο του Θεού». Ύστερα τον έβγαλε έξω από το κελί, του έδειξε μια πέτρα και του είπε: «Κακολόγησε αυτή την πέτρα και χτύπησέ την». Κι αφού έκανε έτσι, τον ρώτησε ο άγιος Αντώνιος: «Σου είπε τίποτε η πέτρα;». Εκείνος απήντησε: «Όχι». Τότε του λέει ο άγιος Αντώνιος: «Έτσι και συ πρόκειται να φτάσεις στο μέτρο αυτό».

Μεταξύ του Πισπίρ και της Αλεξάνδρειας απλώνεται η έρημος της Νιτρίας, η οποί ανέδειξε δυο μοναστικά κέντρα: τα κελιά και την Σκήτη, όπου το 375 μ.Χ. κατοικούσαν περισσότεροι από πέντε χιλιάδες μοναχοί. Στην Σκήτη, λοιπόν, έζησε ο αββάς Αμμωνάς δεκατέσσερα χρόνια, «παρακαλώντας», όπως ο ίδιος έλεγε, «τον Θεό νύκτα και ημέρα να με αξιώσει να νικήσω την οργή». Και πράγματι έφθασε σε τέτοια απάθεια, σαν να αγνοούσε πλέον κάθε κακία.

Μια φορά τον πήγαν στο κελί ενός μοναχού με φήμη κακή, με την κατηγορία ότι έκρυβε μέσα σ’ αυτό μια γυναίκα. Τότε ο αββάς κάθησε επίτηδες πάνω στο πιθάρι, όπου είχε πράγματι κρυφθεί η γυναίκα, ενώ ότι κατήγοροι του μοναχού έψαχναν χωρίς αποτέλεσμα να την βρούν. Τότε τους απέλυσε επιτιμώντας τους ως φιλοκατηγόρους. Ύστερα όμως αποχαιρετώντας το μοναχό, είπε μόνον: «Πρόσεχε τον εαυτό σου αδελφέ!». Έτσι και τον εαυτό του φύλαξε από την κατάκριση και τον αδελφό συνέτισε και παιδαγώγησε, χωρίς να τον διαπομπεύσει.

Πολύτιμες είναι και οι συμβουλές του για κάθε ψυχή που ποθεί να αγωνισθεί και εφέτος, με συνέπεια στον πνευματικό στίβο. «Ποια είναι η στενή και τεθλιμμένη οδός;», τον ρώτησαν και εκείνος απάντησε: «Στενή και τεθλιμμένη οδός είναι το να πολεμά κανείς τους λογισμούς του και να κόβει για χάρη του Θεού το θέλημά του. Έτσι εφαρμόζεται το ρητό: «Ιδού ημείς αφήκαμεν πάντα και ηκολουθήσαμεν σοι» (Ματθ ιθ 27).

Είπε πάλι ο αββάς: «Όσοι θέλουν να αποκτήσουν αρετές, δεν ολιγοψυχούν στις πτώσεις, αλλά συνεχίζουν τον αγώνα με ζήλο».

«Όσοι αγωνίζονται συνετά, περιτοιχίζονται με την αποφυγή της κατακρίσεως του πλησίον».

«Ο έλεγχος στην γλώσσα φανερώνει τον αγωνιστή, ενώ η πολυλογία γεννά την ακηδία».

«Καταστροφή της ψυχής είναι η αγάπη των περισπασμών».

«Η προσοχή του να μην πληγώσεις τη συνείδηση του πλησίον γεννά την ταπεινοφροσύνη».

«Να είσαι ειρηνικός με όλους για να έχεις παρρησία στην προσευχή».

«Μην στηρίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις και θα έχεις σύμμαχο τη Θεία Χάρη».

«Να συμβουλεύεσαι πάντοντε τους πνευματικούς πατέρες και θα έχεις ανάπαυση σε όλη σου τη ζωή».

Για να καταλήξει: «Όποιος αυτά εφαρμόσει μοιάζει με σπόρο που έπεσε σε εύφορη γη και καρποφόρησε».

Αμήν. Καλή και ευλογημένη χρονιά.