Πάσχα Ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται

Αναστάσιμο μήνυμα Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος & Αλμυρού κ.κ. Ιγνατίου

Αγιότητα;

από την Ι. Μονή Τιμίου Προδρόμου Ανατολής

Συχνά φθάνει στ' αυτιά μας ό προβληματισμός του κόσμου για διάφορα θέματα πού η επικαιρότητα έντεχνα πορουσιάΖει καί κινδυνεύει να κλονίσει παραδόσεις, θεσμούς, ακόμη καί συνειδήσεις... Αγιότητα ή συγκυρία, δείγματα μεταφυσικά ή σπάνια φυσικά; Πίστη η δυσπιστία;

Το όνομα 'Αγιος αφθονεί στην Άγ, Γραφή. Βασική εντολή του θεού το: «Άγιοι γίνεσθε ότι εγώ Άγιος ειμί", Ό Απόστολος Παύλος γράφει στους Φιλιππησίους: «άσπάσασθε πάντα 'Αγιον εν Χριστώ Ιησού, ασπάζονται υμάς πάντες οι Άγιοι". Στην προς Κορινθίους επιστολή αποκαλεί τούς αποδέκτες αυτής Άγιους: «Κλητοίς Άγίοις» κλπ.

Ή έννοια πού πήρε ή λέξη στις μέρες μας, σημαίνει αυτόν πού έχει φθάσει σε κάποια πνευματική κατάσταση, με ιδιαίτερα κατορθώματα και γνωρίσματα. Οι πρώτοι Χριστιανοί χωρίς να εννοούν το θέμα έτσι, άπεκαλούνταν Άγιοι, με την έννοια της κλήσεως, ότι είναι καλεσμένοι να έρθουν σε σχέση με τον θεό, ό όποιος είναι ό Ένας καί Μόνος Άγιος, δηλαδή ό ξεχωρισμένος από την κτίση, από τον κόσμο, ό εντελώς διαφορετικός κατά τη φύση του.

Ή Εκκλησία μας διδάσκει ξεκάθαρα ότι Άγιος είναι εκείνος πού Ζητά να διαμορφώσει την ψυχή του, «καθ' όμοίωσιν» του θεού. Μερικοί πιστεύουν ότι Άγιοι είναι αυτοί πού δεν είχαν ελαττώματα, αδυναμίες η πού έζησαν μακριά από τον κόσμο, σκυθρωποί καί λυπημένοι. Ή αγιότητα δεν ταυτίζεται με τα επιτεύγματα της ηθικής και της ασκήσεως μας, ούτε με υπερφυσικές εμπειρίες οποιασδήποτε μορφής, γιατί όλα αυτά μπορεί να τα συναντήσει κανείς καί έξω από την Εκκλησία καί τον Χριστό. Δεν είναι ένα φτάσιμο σε κάποιες αρετές. Δεν είναι επίτευξη ανδραγαθημάτων ασκητικών ή άλλων. Μπορεί ένας άνθρωπος να είναι εντελώς αμαρτωλός, όπως ό ληστής πάνω στο σταυρό, καί όμως να οδηγηθεί στη Βασίλεια του Θεού χάρη στη σχέση του με τον Χριστό πού του έφερε τη μετάνοια καί τη δυνατότητα να μπει μέσα στη Βασιλεία του θεού.

Οι Άγιοι δεν διαθέτουν δική τους Αγιότητα, αλλά μετέχουν σ εκείνην του θεού, στο βαθμό πού μόνον Εκείνος ευδοκεί καί θέλει. Ό κατ'εξοχήν Άγιος είναι Ένας, ό Χριστός. Οι άλλοι Άγιοι είναι «κατ' είκόνα» του Χριστού, καί όπως αναφέραμε, αυτό ξεκινάει από τη Βάπτιση καί αμέσως μετά ολοκληρώνεται με τη συμμετοχή στη θεία Ευχαριστία, οπού κοινωνεί το Σώμα καί το Αίμα του Χριστού.

Οι Άγιοι, επομένως, είναι εικόνες κοί όχι πρωτότυπα της Αγιότητας του μόνου Αγίου καί όσο πιο γνήσιοι Άγιοι είναι, τόσο πιο πολύ παραπέμπουν στο πρωτότυπο, αρνούμενοι στον εαυτό τους τη δόξα πού ανήκει μονό στο Θεό.

Οι Άγιοι πέτυχαν την ταύτιση τους με τον Χριστό σε μια απόλυτη καί ολοκληρωτική σχέση. Με αυτές τίς προϋποθέσεις οί Άγιοι θεώνονται. Μετέχουν στη δόξα του θεού και δοξαζονται από τον δοξάζοντα αυτούς Θεό. Ή δόξα αυτή λάμπει πολλές φορές καί αποκαλύπτεται με τη μορφή σημείων και θαυμάτων των Αγίων. Αυτές οι ενέργειες είναι του θεού, λαμβάνουν χώρα μόνον καί όταν Εκείνος θελήσει. Άλλα υπάρχουν καί Άγιοι πού μας είναι άγνωστοι. Πολλοί από αυτούς μπορεί να κυκλοφορούν ανάμεσά μας ταπεινοί καί αφανείς, δεν τους γνωρίΖει κανείς. Ή Εκκλησία μας σοφά έχει καθιερώσει την εορτή των Αγίων Πάντων, αγνώστων καί γνωστών. Η έλευση της Βασιλείας του Θεού θα μας αποκαλύψει ένδοξα την κοινωνία των Αγίων. Στίς μέρες μας ή ανεξάντλητη αγάπη του θεού εμφανίσει έναν ακόμη Άγιο. Έναν Όσιο στην Ί. Μονή Αγάθωνος. Έναν ακόμη αφανή φίλο του θεού, για νά ενισχύσει την πίστη, να αναθερμάνει τον ζήλο των πιστών, να στηρίξει, να βοηθήσει, να παρηγορήσει το λαό του Θεού. Να ελέγξει ίσως τη σκληροκορδία καί απιστία των αδιάφορων και των απίστων. Εύλογητός ό θεός, ό ειδώς το συμφέρον των δούλων Του. Και με την ευκαιρία του θαυμαστού γεγονότος, έρχεται να δικαιωθεί ή Εκκλησία και σ' ένα άλλο ακόμη θέμα, πολυσυζητημένο, το ζήτημα της καύσεως των νεκρών. 0ι λόγοι, πού απαντά αρνητικά, είναι πολλοί. Τα επιχειρήματα σοβαρά. Αν επικρατούσε η αντίληψη και η θέση της καύσης των νεκρών, θα είχε πολλά να ζημιωθεί ό πιστός, καί μαζί με τα άλλα το να χάσει την ευλογία των Ιερών Λειψάνων.

Αλλά επιστρέφοντας στο θέμα "Αγιότητα", ακούμε του Άγιο Μάξιμο τον Όμολογητή να λέγει για τους Αγίους: "Αγαθοί καί φιλάνθρωποι, ευσπλαχνοί τε και οικτίρμονες γεγόνασι οι Άγιοι, μίαν προς άπαν το γένος διάθεσιν έχοντες αγάπης πεισθέντες". Καί ο Άγιος Ισαάκ ό Σύρος: "Των δε φθασάντων την τελειότητα τούτο εστί το τεκμήριον. Εάν καθ' ήμέραν δεκάκις εις καύσιν παραδοθώσιν υπέρ της αγάπης των ανθρώπων, ου κορέννυται εκ τούτων. 0ι Άγιοι το θεώ άφομοιώνται εν τω ύπερεκβλύζειν την αγάπην αυτών και την φιλανθρωπίαν εις πάντας". Ή Αγιότητα είναι ό σταυρός της ταπεινής αγάπης προς τους πάντες καί τα πάντα. Ό Σεβ. Περγάμου γράφει: "Αγιότητα μεταξύ των άλλων σημαίνει ελευθερία να αγαπούμε ακόμα καί τους εχθρούς μας.., να θυσιαΖόμαστε για τους άλλους μιμούμενοι τον Χριστό επί του Σταυρού". 0ι Πατέρες λένε: "Μονό όποιος είναι Άγιος αγαπά καί μόνο όποιος αγαπά είναι Άγιος».

Ή Αγιότητα δεν είναι για λίγους αλλά για όλους. Δεν απαιτείται ιδιαίτερος χώρος ή τρόπος για να άγιασθούμε. Από τους βίους των Αγίων παίρνουμε ένα μήνυμα: Να αγαπήσουμε τόν θεό και τίς εντολές Του πέρα καί πάνω άπ' όλα να αδειάσουμε τον εαυτό μας οπό την αύτοβεβαίωση καί τον αύτοδοξασμό μας. Να αγαπήσουμε ατέρμονα τους άλλους, χωρίς περιορισμούς, βλέποντας τους ως δυνατότητα Αγίων. Βλέποντας πίσω από κάθε άνθρωπο τον Χριστό επαναλαμβανόμενο καί μέσα στον καθένα παρόντα.