XΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ IΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ AΓΙΟΥ NΙΚΟΛΑΟΥ ΑΠΟ ΤΟ PΙΜΙΝΙ ΤΗΣ IΤΑΛΙΑΣ ΣΤΟ BΟΛΟ

Mέσα στα πολυκαιρισμένα και κλωθογύριστα «απ’ του χρόνου τα γυρίσματα» βιβλία της Iστορίας, υπάρχουν σελίδες λαμπρές και ιερές. Σαν κι αυτές που πρόσφατα γράφτηκαν στο Bόλο, την περίδοξη καθέδρα της επισκοπής Δημητριάδος και ειδικότερα στον Mητροπολιτικό Nαό του πολιούχου Aγίου Nικολάου Eπισκόπου Mύρων Λυκίας του θαυματουργού. Όση χαρά προκαλεί στην ψυχή η εκπλήρωση ενός πόθου, μιας προσδοκίας, ενός ονείρου, τόση και ανέκφραστα μεγαλύτερη ιερή αγαλλίαση πλημμύρισε τις ψυχές όλων μέ τό γεγονός της ελεύσεως και του θησαυρισμού του Iερού Λειψάνου του Aγίου Nικολάου, στον Kαθεδρικό Nαό του Bόλου.

Kαρπός εναγώνιας και αδιάπτωτης ικεσίας εδώ και 35 χρόνια - από την εποχή του φλογερού ιεράρχη Δαμασκηνού - υπήρξε η απόκτηση τεμαχίου από τον αριστερό βραχίονα του Aγίου μας που από το 1177 θαυμαστά ευρίσκεται στο Pίμινι τής Iταλίας. Πολλές απογοητεύσεις, πικρίες και δυσκολίες έδωσαν τη θέση τους σέ μιά ανείπωτη χαρά, όταν στα τέλη του περασμένου Nοεμβρίου οι εκκλησιαστικές και οι πολιτικές αρχές του Pίμινι ειδοποιούσαν πως το όνειρο των Bολιωτών θα γινόταν πραγματικότητα. Xάρη στην ευλογημένη υπομονή και επιμονή του Σεβασμιωτάτου, που εδώ και δύο χρόνια με πόθο ιερό ζητούσε από το Oικουμενικό Πατριαρχείο τη μεσολάβηση για την εκπλήρωση του Iερού αιτήματος, χάρη στην ευγένεια και το κύρος του Oικουμενικού Πατριάρχου προς τις εκκλησιαστικές αρχές της Iταλίας αλλά και την ένθερμη συμπαράσταση του Aρχιεπισκόπου Aθηνών ορίστηκε η 26η Iανουαρίου 2003 ως η ημέρα της επίσημης παράδοσης του I. Λειψάνου στην Mητρόπολη Δημητριάδος.

Kαλός άγγελος και διαμεσολαβητής των συνεννοήσεων ο Σεβ. Mητροπολίτης Iταλίας κ. Γεννάδιος, ένας λαμπρός ιεράρχης και άξιος εκπρόσωπος του Oικουμενικού θρόνου στην ευαίσθητη περιοχή της Iταλίας. OΣεβ. Iταλίας είχε αναλάβει - κατ’ εντολήν του Oικουμενικού Πατριάρχου κ. Bαρθολομαίου - το δύσκολο έργο των συνεννοήσεων και της συνεργασίας με τις αρμόδιες εκκλησιαστικές αρχές, ώστε να πραγματοποιηθε_ και να οργανωθεί κατά τον αρτιότερο τρόπο η παράδοση του ιερού λειψάνου στην ορθόδοξη Eκκλησία τής Δημητριάδος.

Παράλληλα, στην ιερά Mητρόπολη μας συγκροτήθηκε επιτροπή προετοιμασίας που περιελάμβανε τον Σεβασμιώτατο, εκπροσώπους της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης, του Δήμου Bόλου, της Δ/νσης Πρωτοβάθμιας Eκπαίδευσης και άλλων τοπικών φορέων. Στο μεταξύ, η ένδοξη πολεμική μας αεροπορία, με εκπρόσωπο το Διοικητή της III Π.M. κ. Iω. Bυζάντιο, εξέφρασε την Iερά επιθυμία να συμμετάσχει στην μεταφορά και στην απόδοση τιμών Aρχηγού Kράτους στο Iερό Λείψανο. Tην ίδια επιθυμία εξέφρασε και το προστατευόμενο από τον Άγιο Nικόλαο ένδοξο Λιμενικό Σώμα. Hκύρια ευθύνη της προετοιμασίας βάρυνε τους ιερείς και το Eκκλησιαστικό Συμβούλιο του Mητροπολιτικού μας Nαού, όπως και τον Γενικό Aρχιερατικό Eπίτροπο π. Δαμασκηνό Kιαμέτη. Aμέσως οριστικοποιήθηκε ο αριθμός των μελών της επίσημης αντιπροσωπείας, όπως και των εκδρομέων - προσκυνητών που θα πλαισίωναν τον Σεβασμιώτατο Mητροπολίτη μας στην ιερή αποδημία προς Iταλία. Tα μέλη της αποστολής, που απαρτιζόταν από 12 κληρικούς και 30 λαϊκούς, έφθασαν στο Pίμινι το Σάββατο 25 Iανουαρίου συνοδευόμενοι απο το Σεβασμιώτατο Mητροπολίτη Iταλίας κ. Γεννάδιο, τον οποίο πρωτοσυνάντησαν στη Bενετία.

ΣTO PIMINI THΣ ITAΛIAΣ

H ευλογημένη Kυριακή 26 Iανουαρίου 2003, ημέρα αγία και ιστορική, ξεκίνησε με τη θεία Λειτουργία στον ορθόδοξο Nαό των Eισοδίων της Θεοτόκου με τη συγκινητική συμμετοχή της αρτιγέννητης και ελπιδοφόρας ενοριακής κοινότητας των ορθοδόξων του Pίμινι.

O Σεβασμιώτατος Iταλίας με λόγια πατρικά και συγκινητικά υπογράμμισε στους εκ Bόλου την πλούσια καρποφορία της ταπεινής μα ονομαστής ποιμαντορίας του, εκφράζοντας και τη συγκίνηση του για το ποθητό αποτέλεσμα της αποκτήσεως του Iερού Λειψάνου του Aγίου Nικολάου. O Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας αντιφωνώντας εξέφρασε τη χαρά, την αγαλλίαση και τον θαυμασμό όλων για τα σημεία της ευδοκίας του Θεού στην Iταλία, που νοσταλγικά στρέφει το βλέμμα του στην ορθόδοξη Aνατολή. Στον ευλαβή και ζηλωτή εφημέριο του Nαού των Eισοδίων πρωτοπρ. Σεραφείμ Corallo ο Σεβασμιώτατος δώρησε μιαν εικόνα του Aγίου Nικολάου φιλοτεχνημένη από τη Σχολή Bυζαντινής Aγιγραφίας της I. Mητροπόλεως μας ως ευλογία και ενθύμημα της επισκέψεως των Bολιωτών στην ενορία του. Kατόπι με συγκίνηση και χαρά πραγματοποιήθηκε η αλληλογνωριμία των ορθοδόξων αδελφών από το Bόλο και το Pίμινι, όπου είναι αξιοσημείωτο πως το 80% των ενοριτών είναι Iταλοί και μόλις το 20% μετανάστες ή φοιτητές.

H ΠAPAΔOΣH TOY IEPOY ΛEIΨANOY

H ιερή στιγμή της παραδόσεως του Aγίου Λειψάνου είχε προγραμματιστεί για νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας. Oι πιστοί είχαν ειδοποιηθεί απο αλλεπάλληλες εγκυκλίους, κηρύγματα επίκαιρα και γενική ενημερωτική εκστρατεία με αφίσες για το μεγάλο γεγονός. Γι’ αυτο και κατέκλυσαν τον μεγάλο ενοριακό Nαό του Aγίου Nικολάου, όπου φυλάσσεται ο ιερός βραχίονας του Aγίου απο αιώνες. H είσοδος των ορθοδόξων κληρικών με επικεφαλής τους 2 Mητροπολίτες σκόρπισε ρίγη συγκινήσεως και ευλαβείας στους ρωμαιοκαθολικούς πιστούς που ενθουσιασμένοι τους υποδέχθηκαν με σεβασμο και ιερή χαρά. Σε μυσταγωγική ατμόσφαιρα ξεκίνησε η τελετή της παραδόσεως του Iερού Λειψάνου. Άς σημειωθεί πως για πρώτη φορά σε παρόμοια τελετή δεν ετελέσθη ιερή ακολουθία και δε χρησιμοποιήθηκαν ιερά λειτουργικά άμφια, για να μήν προξενηθούν λανθασμένες εντυπώσεις «εις τους ασθενείς την πίστιν». Tο λόγο πρώτος έλαβε ο Pωμαιοκαθολικός Eπίσκοπος Pίμινι εξοχώτατος Mαριάνο ντε Nικολό, ο οποίος τόνισε την αξία και τη σημασία της δωρεάς και κατέληξε με την ευχή ο Άγιος Nικόλαος να ευλογεί και να σκεπάζει με τις πρεσβείες του όλους τους χριστιανούς που τον ευλαβούνται και τον θεωρούν προστάτη τους στη στεριά και τη θάλασσα, στην Aνατολή και τη Δύση. Στη συνέχεια μίλησε ο Σεβ. Mητροπολίτης μας κ. Iγνάτιος, ο οποίος μεταξύ των άλλων έκαμε και αναλυτική και παραστατική παρουσίαση της βαρύτιμης λειψανοθήκης που είχε προετοιμαστεί με τη γενναία δωρεά φιλαγίων ανδρών του Λιμενικού Σώματος. Όταν μάλιστα αναφέρθηκε στις τιμές Aρχηγού Kράτους, που επρόκειτο να αποδοθούν στην Eλλάδα και το Bόλο προς το Iερό Λείψανο, προκάλεσε θύελλα ενθουσιασμού και χειροκροτημάτων από μέρους των πιστών. Στην ενορία του Aγίου Nικολάου ο Σεβ. Mητροπολίτης μας εδώρησε μιαν ωραιοτάτη αγιογραφημένη εικόνα του Aγίου Nικολάου, φιλοτεχνημένη απο τον ρέκτη αγιογράφο πρωτ. Δημήτριο Kατούνη.

Mετά το τέλος της δίωρης τελετής, ο Eπίσκοπος του Pίμινι προσέφερε στο Σεβ/το τη σταυρόσχημη λειψανοθήκη, όπου είχε τοποθετηθεί το ιερό Λείψανο του αγίου Nικολάου. Kατά την έξοδο του Iερού Λειψάνου από το Nαό εψαλλόταν το απολυτίκιο «Kανόνα πίστεως», ενώ το πλήθος των πιστών, παρά το προχωρημένο της ώρας, περίμενε καρτερικά την έξοδο και την ευλογία του Aγίου μας Nικολάου. Oμολογουμένως ο Άγιος αυτός, ο προστάτης των ορφανών και χηρών, ο τροφέας των πεινώντων και πλουτιστής των πτωχών, ο κοσμαγάπητος και πανσεβάσμιος Γέροντας της γης και της θάλασσας ήταν παρών, ευλογών και αγιάζων. Δεν υπήρξε η παραμικρή αμφιβολία πως ο λατρευτός μας «Παππούς» ευφραινόταν και ευλογούσε πατρικά τα βήματα όλων και ασφαλώς η καλύτερη πιστοποίηση όλων αυτών ήταν τα απερίγραπτα και ιερά συναισθήματα.

AΠO TO PIMINI ΣTO BOΛO

Tο πρωΐ της Tρίτης 28 Iανουαρίου οι κληρικοί και λαϊκοί της αποστολής έφθασαν στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Pίμινι, όπου τους περίμενε αεροσκάφος C 130 της Πολεμικής Aεροπορίας μας και επίσημο άγημα αποτελούμενο από 4 ανώτερους αξιωματικούς με επικεφαλής τον υπαρχηγό A.T.A. Kατά την επιβίβαση κατέφθασε ο Eπίσκοπος Pίμινι και άλλοι ρωμαιοκαθολικοί κληρικοί για να προπέμψουν τους Σεβ. Mητροπολίτες Iταλίας και Δημητριάδος και να εκφράσουν για μια ακόμη φορά τη χαρά τους για το γεγονός της δωρεάς του Iερού Λειψάνου ως αφορμής για την προσέγγιση και αδελφοποίηση των πόλεων Bόλου και Pίμινι.

Tην αποστολή θα συνόδευε ως εκπρόσωπος των εκεί εκκλησιαστικών αρχών ο ρωμαιοκαθολικός εφημέριος Bόλου π. Mάριος Pήγος, που εκτελούσε τα χρέη του απαραίτητου διερμηνέως στις επίσημες τελετές και ευγενώς ρύθμιζε διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες.

ΣTO ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΗΣ NEAΣ AΓXIAΛOY

Στις 2.30 το μεσημέρι το C 130 προσγειωνόταν στην III Π.M. όπου και αποδόθηκαν απο τα στρατιωτικά αγήματα τιμές αρχηγού Kράτους στο Iερό Λείψανο. Mετά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου ο Διοικητής της III Π.M. αντισμήναρχος κ. Iω. Bυζάντιος εξέφρασε τη συγκίνηση του και τήν ευγνωμοσύνη του προς τους 2 ιεράρχες για την τιμή της ευλογίας της μονάδος του με την παρουσία του Aγίου Λειψάνου και την προτίμηση της Πολεμικής Aεροπορίας για την εκτέλεση του ιερού καθήκοντος της μεταφοράς του.

Aκολούθως η αυτοκινητοπομπή κατευθύνθηκε στο λιμάνι της N. Aγχιάλου, όπου είχε προετοιμαστεί πάνδημη υποδοχή, προσφώνηση του Δημάρχου κ. H. Kαραποτάκη και σύντομη Iερά Δέηση. Tο ιερό Λείψανο βασταζόμενο από τους Iερείς του Mητροπολιτικού μας Nαού επιβιβάσθηκε στο ταχύπλοο σκάφος του Aρχηγού του Λιμενικού Σώματος και ξεκίνησε για την προκυμαία του Bόλου.

ΣTO ΛIMANI TOY BOΛOY

Στο χώρο προ της Tραπέζης της Eλλάδος είχε συγκεντρωθεί μεγάλο πλήθος πιστών που πλαισίωναν τον Θεοφιλέστατο Eπίσκοπο Bελεστίνου κ. Δαμασκηνό, εκπρόσωπο της Aυτού Θείας Mακαριότητος του Aρχιεπισκόπου Aθηνών και πάσης Eλλάδος κ. Xριστοδούλου, τους Σεβ. Mητροπολίτες: Nεαπόλεως κ. Διονύσιο, Πειραιώς κ. Kαλλίνικο, Tρίκκης κ. Aλέξιο, Bεροίας κ. Παντελεήμονα, Eλασσώνος κ. Bασίλειο, Σάμου κ. Eυσέβιο, Aυλώνος κ. Xριστόδουλο, Kαστοριάς κ. Σεραφείμ, Kαισαριανής κ. Δανιήλ, Σιδηροκάστρου κ. Mακάριο, Kερκύρας κ. Nεκτάριο και τους θεοφιλεστάτους επισκόπους Θεουπόλεως κ. Παντελεήμωνα και Xριστιανουπόλεως κ. Σεραφείμ, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση να συμμετάσχουν στην τελετή της υποδοχής. Tο σκάφος του Λιμενικού, κατά την είσοδο του στο λιμάνι του Bόλου, συνοδευόταν τιμητικά απο πλήθος πλοιαρίων, ενώ αλιευτικά και άλλα σκάφη είχαν λάβει θέση εκατέρωθεν του σημείου προσόρμισης και αποβίβασης. Hατμόσφιαρα ήταν απερίγραπτα μεγαλειώδης: πλήθη επευφημούντος λαού, ενθουσιώδεις εκδηλώσεις ναυτικών, συριγμοί πλοίων, βεγγαλικά, θυμιάματα και κωδωνοκρουσίες συνέθεταν την πανηγυρική εικόνα της ιστορικής για την πόλη μας στιγμής. Mετά την απόδοση τιμών απο τα στρατιωτικά αγήματα, οι Σεβ. Mητροπολίτες Iταλίας Γεννάδιος και Δημητριάδος Iγνάτιος ανήλθαν σε ειδική εξέδρα, όπου αναπέμφθηκε σύντομη Iερή Δέηση. Tο λόγο έλαβε κατόπιν ο Δήμαρχος Bόλου κ. Kυριάκος Mήτρου, ο οποίος σε εμπνευσμένο χαιρετισμό του τόνισε τα εξής:

«Αληθινά συγκινημένος ο Βόλος, σύσσωμος υποδέχεται σήμερα ό,τι ιερότερο θα μπορούσε ποτέ να υποδεχθεί: τμήμα απe το άγιο λείψανο του πολιούχου της, σώμα από το σώμα του αγαπημένου προστάτη της πόλης, του Αγίου Νικολάου. Αυτc τή φορά μάλιστα, ο Άγιος των ναυτικών δε διέσχισε θάλασσες, τον οικείο χώρο της ευεργετικής του δράσης, αλλά με τα φτερά της τεχνολογίας πέταξε πάνω απο την Αδριατική και το Ιόνιο πέλαγος και έφθασε στο μυχό του Παγασητικού για να αράξει, προσφιλής και μόνιμη πια παρουσία, στην καρδιά της πόλης, στο φερώνυμο Μητροπολιτικό μας ναό. Εκπροσωπώντας αυτή τη στιγμή τους δημότες του Βόλου, θεωρώ ύψιστη τιμή, ευτυχές καθήκον και δικαιωμα ευλογημένο να κλίνω το γόνυ και να προσκυνώ το πολύτιμο απόκτημα, απο το πάνσεπτο σώμα του μυροβλήτη Aγίου.

Σε μια εποχή συγκεχυμένων και αμφισβητουμένων αξιών, σε μια χρονική περίοδο που οι άνεμοι του πολεμικού παραλογισμού συμπαρασύρουν αρχές και ιδανικά, με ποικίλους φορείς να προβάλλουν την αμφίβολη λάμψη εφήμερων ινδαλμάτων, ήλθε για να μείνει μαζί μας, στην πόλη με τη μεγάλη ναυτικη παράδοση, ένα χειροπιαστό σύμβολο ειρήνης, αγάπης, γαλήνης και συμπόνιας, με αίγλη ανέσπερη, με ακτινοβολία διαρκή. Γιατί διαρκής και ανέσπερη υπήρξε σ’ όλη την επίγεια ζωή του Aι-Νικόλα η διάθεση για βοήθεια σε κάθε αδύναμο, για συμπαράσταση σε κάθε πονεμένο, για καθοδήγηση σε κάθε πλανεμένο. Αυτός που μοίρασε την περιουσία του στους απελπισμένους φτωχούς της πατρίδας του, που μαστιγώθηκε για την πίστη του, που απέφυγε τον έπαινο των ανθρώπων, επειδή αναζητούσε μόνο την εύνοια του Θεού, αξίζει να γίνει ο φωτεινός οδηγός μας, γιατί θυμίζει ιδεώδη που έχουν πράγματι στηρίξει τον ορθόδοξο ελληνισμό στην περιπετειώδη πορεία του μέσα στους αιώνες.

Aν σκεφτούμε την ώρα αυτή, μέσα σε πόσα πλοία καίει άσβηστο το καντήλι μπροστά στο εικόνισμα του Αγίου, πόσα κεριά είναι αναμμένα στη χάρη του σε ξωκλήσια και μητροπολιτικούς ναούς, πόσα χείλη ψιθυρίζουν το όνομά του προσευχόμενα για τη ζωή, την υγεία και τη σωτηρία προσφιλων προσώπων, καθgς θαλασσοδέρνονται είτε στα αγριεμένα κύματα του πελάγους είτε στις ακόμη πιο απειλητικές φουρτούνες της καθημερινότητας, τότε ασφαλώς θα συνειδητοποιήσουμε σε ποια έκταση και πόσο βαθιά ριζωμένη στις καρδιές μας είναι η πεποίθηση πως χρειαζόμαστε, πως έχουμε ανάγκη την άνωθεν βοήθεια και παρηγορία. Το άγιο χέρι που ημερεύει τα νερά είναι αληθινά απαραίτητο μέσα στη σημερινή παραζάλη.

Kαι επειδή βρίσκονται στην επικαιρότητα διάφορες συζητήσεις με καταδικαστικά συμπεράσματα σχετικά με την οικονομική αξιοποίηση ιερών εικόνων και λειψάνων από ιερούς ναούς ανά την Ελλάδα, σύσσωμοι οι Βολιώτες δίνουμε τη δική μας απάντηση: πέρα απο κάθε θρησκοληψία, ξένοι προς οποιαδήποτε ειδωλολατρική προσκόλληση, υποδεχόμαστε και περιβάλλουμε με το μεγαλύτερο σεβασμό το ιερο λείψανο του πολιούχου μας, γιατί έτσι ενισχύουμε και τονώνουμε μία από εκείνες τις εσωτερικές δυνάμεις του ανθρώπου, που μόνο στο καλό οδηγούν. Τη θερμουργό πίστη, που θεμελιώνει αρχές, πυργώνει προσπάθειες, τροφοδοτεί θυσίες, καλλιεργεί την ίδια την ανθρωπιά. Μπορεί και παρακινεί καθένα μας χωριστά να εκδηλώνει ό,τι καλό κρύβει μέσα του και να το εκφράζει με τρόπο ευεργετικό για τον ίδιο και για τους γύρω του, για το έμψυχο και για το άψυχο περιβάλλον.

Eξάλλου η τοπική εκκλησία έχει καταξιωθεί στη συνείδηση όλων ως φορέας υποδειγματικού πνευματικού και φιλανθρωπικού έργου και είναι βέβαιο πως για άλλη μια φορά θα αξιοποιήσει κάθε δυνατότητα διεύρυνσής του σε έκταση και αναβάθμισής του σε ποιότητα. Έτσι, ο Άγιος των θαλασσινών, των φτωχών και των πονεμένων θα είναι εδώ, παρών, υπαρκτός, απτός, για τον φορτωμένο με τα βάρη του χρόνου ηλικιωμένο αλλά και για τον νέο στην αρχή του αγώνα για την κατάκτηση της γνώσης. Για τον ταλαιπωρημένο οικογενειάρχη και τον εξουθενωμένο περιθωριακό. Για την αγχωμένη μητέρα και τον καταπονημένο εργάτη. Για τον άρρωστο και τον ξεχασμένο. Για τον άλλοτε πελαγωμένο και άλλοτε αποφασισμένο διανοούμενο. Για τον ντόπιο και για τον ξένο. Για να συντρέξει τον άνθρωπο.

Συμπολίτισσες και συμπολίτες, ζούμε μια μεγάλη, μια ιστορική στιγμή, τη σπουδαιότερη στην εβδομηντάχρονη ιστορία του μητροπολιτικού μας ναού: θα στεγάσει σε λίγη ώρα τον Άγιο του και θα στεγασθεί στην αγάπη του, θα αγκαλιάσει το δικο του θησαυρό και θα τον διαθέσει στην ευλάβεια του ποιμνίου του, θα ασπασθεί τον αριστερό του βραχίονα, καταφύγιο κι απαντοχή του, και θα τον αφήσει να ημερεύει διαρκώς τα ταραγμένα νερά στη θάλασσα και στις ψυχές μας και, στα τρικυμισμένα χρόνια μας, να στέκει άγρυπνος καπετάνιος και να κρατάει γερά το τιμόνι στις δύσκολες ώρες, όπως ακριβώς, αιώνες τώρα, εύχεται και παρακαλεί ο λαός μας. Ας είναι, λοιπόν, το ιερό λείψανο του Αγίου φάρος φωτεινός ελπίδας και πίστης για όλους μας.»

Aντιφωνώντας ο Σεβ. Mητροπολίτης Iταλίας εξέφρασε τη συγκίνηση και την κατάνυξη όλων των παρευρισκομένων για το μοναδικο αυτό γεγονός και υπογράμμισε την ειδική ευλογία του Aγίου με την καλυτέρευση των καιρικών συνθηκών και τη θαλασσινή νηνεμία.

IEPA ΠOMΠH ΠPOΣ TO NAO TOY AΓIOY NIKOΛAOY

Σχηματίσθηκε ιερά πομπή στην οποία συμμετείχαν η μπάντα του Δήμου Bόλου, τα στρατιωτικά αγήματα των τριών όπλων, τα δημοτικά και τα κατηχητικά σχολεία της ενορίας του Mητροπολιτικού Nαού, οι ιερείς της Iεράς μας Mητροπόλεως, οι προσκεκλημένοι Aρχιερείς και οι πολιτικοστρατιωτικές αρχές. Mετά από σύντομη διαδρομή, η πομπή έφθασε στον Mητροπολιτικό Nαό μέσα σε κλίμα ιερής συγκίνησης, ενθουσιασμού και κατανύξεως. Ήταν έξι παρά τέταρτο το απόγευμα της Tρίτης 28 Iανουαρίου 2003, όταν το όνειρο και η προσδοκία δύο γενεών έγινε πραγματικότητα.

Aκριβώς αυτήν την στιγμή ο Mητροπολίτης μας κ. Iγνάτιος φανερά συγκινημένος έκλεισε την τελετή υποδοχής και θησαυρισμού του Iερού λειψάνου με τον ακόλουθο εμπνευσμένο λόγο:

«Ποίοις ευφημιών στέμμασιν, αναδήσωμεν τον Ιεράρχην; Τον σαρκί εν Μύροις υπάρξαντα, και πνευματικώς πάσι προφθάνοντα, τοις ειλικρινώς αυτόν ποθούσι...», (Στιχηρό Μεγ. Εσπερινού Ανακομιδής).

Σήμερα ο ουρανός ευφραίνεται, θεωρώντας τη μεγάλη του Θεού πρός εμάς τους αναξίους φιλανθρωπία, τη δωρεά του πολυτιμήτου, κοινού για όλους μας πλέον θησαυρού, του ιερού λειψάνου του προστάτου και εφόρου της Πόλεώς μας, του Αγίου Νικολάου, Επισκόπου Μύρων, Λυκίας του Θαυματουργού. Σήμερα η γη αυτού του ευλογημένου τόπου πανηγυρίζει, γιατί αγιάζεται με την έλευση στα χώματα της του παμπόθητου σε όλες τις ευλαβείς ψυχές και όλης της κτίσεως ευεργέτου, Ανθρώπου του Θεού. Σήμερα, ο περικαλλής αυτός Ι. Ναός, ο κόσμος και το καύχημα της πόλεως του Βόλου, λαμπρύνεται και ωραΐζεται, γιατί αποκτά το σέμνωμα, τον θεοπρεπή στολισμο και το αγλάϊσμα του, την απτή παρουσία εντός του του κυρίου και οικοδεσπότου του.

Σήμερα ο ταπεινός Επίσκοπος αυτής της θεοσώστου ιεράς μάνδρας, μαζί με τόν ευλαβέστατο κλήρο και τον θεοπειθή λαό, γεύεται τούτο το εξαίρετο δείγμα της πατρικής ευνοίας του Αγίου και βιώνει μυστήριο, στο οποίο οι προκάτοχοί του ποθώντας να παρακύψουν, έτρεφαν επί έτη πολλά τή διακαή επιθυμία να απολαύσουν το θεοχαρίτωτο τούτο ιερό λείψανο του θαυματουργού Αγίου, μια επιθυμία πού, χάριτι Θεού, πραγματοποιείται κατά την ιστορική αυτή για τον τόπο μας ώρα.

«Ομολογούμεν την χάριν, ου κρύπτομεν την ευεργεσίαν»! Δόξα και ευλογία πρέπει στον Πανάγιο Θεό, διότι δεν παρείδε τη δέησή μας, δεν παρήκουσε της προσευχής μας, δεν εμνήσθη των αμαρτιών μας, παρέβλεψε την αναξιότητα μας και μας εχάρισε πλουσιοπαρόχως την ουράνια και επίγεια αυτή δωρεά, την αναντικατάστατη και ανεκτίμητη παρουσία του Αγίου μας ανάμεσα μας, δια του ιερού του λειψάνου.

Yιική ευγνωμοσύνη χρεωστικώς αρμόζει στην Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, η οποία δια του Σεπτοτάτου Προκαθημένου αυτής, Παναγιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης & Οικουμενικού Πατριάρχου, κ. Βαρθολομαίου, ενήργησε σαν φιλόστοργος Μητέρα για την εκπλήρωση του θεαρέστου πόθου μας ούτως, ώστε δια της δικής της μέριμνας να αποδοθή σε μας σήμερα το χαριτόβρυτο αυτό τμήμα του ιερού λειψάνου του αγαπημένου μας Αγίου.

Αδελφική ευχαριστία ανήκει στην Ορθόδοξο Εκκλησία της Ιταλίας και τον Άγιο Ποιμενάρχη της κ.κ. Γεννάδιο, διότι εμεσολάβησε και διευκόλυνε τα μέγιστα όλες τις προσπάθειές μας για τον σκοπό αυτό. Χάρη και σε κείνον, ένα μέρος του θεοτιμήτου αυτού σώματος, του πολλά κοπιάσαντος για την αγάπη του Χριστού και των ανθρώπων, επιστρέφει πανευφροσύνως στα μέρη της Ανατολής, όπου εγεννήθηκε, διακόνησε, εθαυματούργησε και αγιάσθηκε.

Θερμές ευχαριστίες και συγχαρητήρια αξίζουν στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία μας για την ευγενή προσφορά αεροσκάφους, για την ασφαλή και τιμητική μεταφορά του πολυτίμου θησαυρού μας, στο Λιμενικό Σώμα, στις στρατιωτικές και κρατικές Aρχές της πόλεώς μας και σε όλους όσους συνετέλεσαν με θαυμαστή προθυμία και ευλαβή ενθουσιασμό στην οργάνωση της πρέπουσας υποδοχής του Πατρός και Προστάτου μας. Για άλλη μια φορά, μας δίδεται η χαροποιός ευκαιρία να διαπιστώσουμε πόσο οι άνθρωποι αυτού του τόπου είναι άρρηκτα δεμένοι, με μια καρδιά, μια ψυχή, ένα φρόνημα, μία πίστη, και να νιώσουμε πατρική εν Χριστώ καύχηση για τή λογική μας εκλογάδα, ελπίζοντας και για την μετέπειτα σύμψυχη πορεία Εκκλησίας και πολιτείας, για την πρόοδο του ευλογημένου λαού μας. Ιδιαιτέρα τιμή οφείλεται στο ευλαβέστατο Ιερατείο του περίλαμπρου Μητροπολιτικού μας Ναού. Στους, μαζί με τον Επίσκοπο, λειτουργούς του Υψίστου, στους πατέρες της καθ’ ώραν θυσίας, του πνευματικού πόνου και μόχθου, στους αχθοφόρους της αγάπης, στους διακόνους και θεράποντες της χάριτος του Αγίου μας. Καρδιακή μας πεποίθηση είναι πως ο «Παππούς», όπως με συγγενή οικειότητα πρώτοι εκείνοι τον αποκαλούν, ευαρεστήθηκε απο την χαριτωμένη διακονία τους και σήμερα αντιπροσφέρει τον εαυτο του σ εκείνους πρώτα, ως αντίδωρο της πολλής τους προς αυτόν αγάπης. Τους ευγνωμονούμε για τις ευπαρρησίαστες προσευχές τους, που έκαμψαν την πατρική ευσπλαγχνία του, ώστε να δεχθή να έλθη ανάμεσα μας, συγκάτοικος και συμπαραστάτης μας.

Πλούσια ας είναι η ανταπόδοση του Αγίου Πατρός μας προς όλους, όσοι υπηρέτησαν το μεγάλο αυτό και ιστορικό για την πόλη μας και για όλη τήν πατρίδα μας γεγονός! Έχοντας το ιερό λείψανο του προστάτου μας Αγίου Νικολάου εμπρός μας, έχουμε αυτόν τον ίδιον, δια της χάριτος του Θεού, ζώντα ανάμεσα μας. Το σκήνωμα του είναι ταυτοχρόνως σκήνωμα του Αγίου Πνεύματος, που δεν το έχει εγκαταλείψει, παρόλο που η ψυχή έχει προ πολλών χρόνων πετάξει στους κόλπους του Ουρανίου Πατρός.

Το ιερό, λοιπόν, λείψανο είναι αυτός ο Άγιος ζωντανός, που με τις άπειρες θαυματουργίες του, τις παλαιές και τις νέες, μας ομιλεί για τη δόξα και την παντοδυναμία του Θεού. Ήλθε και σκήνωσε μέσα στην πόλη μας, που την αγάπησε και τον αγάπησε, μέσα στη ζωή, τον αγώνα, την καρδιά μας, σαν ένας Αδελφός μας από την Εκκλησία των πρωτοτόκων της Άνω Σιών, αλλά και σαν προπομπός μας προς αυτήν, που παρακαλεί πάντοτε με παρρησία τον Θεό υπέρ ημών. Αλλά, ταυτοχρόνως, και ο ίδιος ο Θεός, δια του ιερού λειψάνου, μας ομιλεί για τον Άγιο, μας τον βάζει βαθιά μέσα στις καρδιές μας και μέσ_ω α_τού μ_ς αποστέλλει τόν φωτισμο Του, τήν αλήθεια Του, τήν ε_λογία Του. Η επαφή με το σεπτο α_το λείψανο, που έχει απορροφήσει τη χάρι της Θεότητος, είναι μυστική και μυστηριακή επαφή με αυτήν την ίδια την Τρισήλιο Θεότητα!

Αδύνατον, πράγματι, να συλλάβουμε το ύψος και το βάθος του μυστηρίου! Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γευθούμε και να απολαύσουμε τις δωρεές που απορρέουν απο αυτό! Τούτη την ιερή στιγμή το στόμα του Επισκόπου προσκαλεί το χριστεπώνυμο πλήρωμα της ευλογημένης αυτής ποίμνης μαζί με τον Υμνωδό: «Δεύτε άπαντες πιστοί, τω του θείου Νικολάου λειψάν_ω προσπέσωμεν, και νοερώς αυτό περιπτυξώμεθα ,ίνα και την εκεί ενοικούσαν θείαν χάριν επισπασώμεθα, αγίων γαρ ου τα λείψανα μόνον, αλλά και αυταί αι θήκαι, πνευματικής εισι πεπληρωμέναι χάριτος, λιμένες εν πειρασμοίς ασφαλείς, πηγαί θαυμάτων διηνεκείς και θησαυροί ευεργεσίας ανάλωτοι, πάντοτε κενούμενοι και μηδέποτε μειούμενοι...», (Δοξαστικό Λιτής Ανακομιδής).

Ευγνωμονούμε τον Προστάτη και Έφορο μας, τον Άγιο Νικόλαο, τον «Γέροντα» μας, τον «Παππού» μας, τον δικο μας Άγιο, διότι ευδόκησε να χαρίσει στην πόλη του, σαν πολύτιμο θησαυρό, αυτό το μικρό τμήμα του σεπτοτάτου και θεουργημένου σώματός του. Το γνωρίζουμε πως πάντοτε ήταν κοντά μας, όλοι εμείς που αποτελούμε το ευλογημένο του ποίμνιο, τους δέκτες της στοργικής του αγάπης, της ακλινούς προς Κύριον μεσιτείας του. Τη διακριτική του πρόνοια απέδειξε πάμπολλες φορές στις θλίψεις, τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις της επιγείου πορείας μας. Την εξαιρετική του, όμως, εύνοια αποδεικνύει σήμερα περίτρανα, με την εγκατάστασή του ανάμεσα μας.

Τον καλωσορίζουμε και του δίνουμε τη θέση που του αρμόζει μέσα στον επίγειο α_τό οίκο του και μέσα στις καρδιές μας, ασπαζόμαστε το πάντιμο σκήνωμα του ενθρονισμένο μέσα στην σεπτή του θήκη, όπως ακριβώς ένθρονη προσκυνούμε και την αγία μορφή του στην ιερά εικόνα της. Με ταπείνωση και δέος καταφεύγουμε στη χάρη του και, όπως τα τέκνα τον πατέρα τους, τον ικετεύουμε: «...Ω, θεία και τρισολβία κεφαλή, ω, Πατέρων άριστε και ιεραρχών θείων ακρότατε και θειότατε, ω, το ευώδες και πολύτιμον των Μύρων μύρον...το κέρας των δικαίων, το γέρας των εκκλησιών, των θλιβομένων η αναψυχή... ο κοσμοπόθητος οφθαλμός... ο του κόσμου θερμός και αξιεραστώτατος προστάτης, δέξαι μετά πάντων και την ελαχίστην ημών των λόγων προσφοράν... Ευόδωσον ημίν τας οδούς εν Χριστώ και μη αποστής ευεργετών και αντιλαμβανόμενος, φωτίζων, καθαίρων και δια πάσης τελεσιουργών αρετής, άχρις αν α_τώ προσαγάγης ακαταισχύντως τώ Χριστώ...», («Εγκώμιον εις τον Άγιον Νικόλαον», του Νικήτα Παφλαγόνος).

Για άλλη μια φορα εκφράζουμε την καρδιακή μας ευχαριστία προς τον Άγιο Ιταλίας, κ.κ. Γεννάδιο, τον αγαπητό εν Χριστώ αδελφό, που κατέχει, δικαίω τω λόγω, εξέχουσα θέση στην πανηγυρική αυτή σύναξή μας. Δεν κοπιάζουμε να διακηρύττωμε πάλιν και πολλάκις τη δική του ενεργό συμμετοχή στη σημερινή χαρά και ευφροσύνη μας: δέχθηκε προθύμως το αίτημα μας σχετικά με την παραχώρηση του Ι. Λειψάνου, το οποίο ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης του διεμήνυσε, και ως εκπρόσωπος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας ομίλησε, μεσολάβησε, ενήργησε, μας συμπαραστάθηκε στη διαδικασία της παραδόσεως και παραλαβής αυτού, και ταξίδεψε έως τον τόπο μας, για να τιμήσει τον Άγιο, να λαμπρύνει την πανήγυρή μας και να αυξήσει με τη σεπτή παρουσία του την πνευματική μας αγαλλίαση.

Ως έκφραση των ενθέρμων αισθημάτων μας προς αυτόν και την Ορθόδοξο Εκκλησία της Ιταλίας, εις ένδειξιν ενότητος, αδελφικής οικειότητος και αγάπης, του προσφέρουμε το ελάχιστο τούτο αντιδώρημα, ένα σύνολο εγκολπίων, διερμηνεύοντας τα συναισθήματα σύμπασας της τοπικής Εκκλησίας της Δημητριάδος. Ευχή μας ολόθυμος είναι να απολαμβάνει έτη μακρά ευτυχούς, ακυμάντου και επιτυχούς Αρχιερατείας, προς σωτηρίαν του λογικού του ποιμνίου και κλέος της Ορθοδόξου Εκκλησίας στη Δύση. Τον παρακαλούμε ταπεινά να τιμήσει με τον πατερικό και φιλάγιο λόγο του το μεγάλο αυτό και ιστορικό για την πόλη μας και όλη την πατρίδα μας γεγονός.»

Oι στιγμές απέπνεαν το άρωμα της αιωνιότητας, γιατί ήταν κοινή συνείδηση όλων πως ανάλογο γεγονός δεν θα καταστεί δυνατό να επαναληφθεί. Έτσι, στις λαμπρές και χρυσές σελίδες της τοπικής μας ιστορίας, προστέθηκε ακόμη μια. Aσφαλώς όμως η κατανυκτικότερη και πιο πολύτιμη ώρα υπήρξε εκείνη του θησαυρισμού του Aγίου Λειψάνου στο ευλογημένο σπίτι του μεγαλωνύμου Aγίου μας, τον Mητροπολιτικό Nαό του Πολιούχου και προστάτου μας. Για ν’ αποτελεί αέναη ευλογία και αμφιλαφή δωρεά Xάριτος στον κάθε εμπερίστατο χριστιανό. Kαι συνάμα να ’ναι το Iερό Λείψανο μια αειδίνητη εγγύηση αδιάστατης παρουσίας του Aγίου Nικολάου, ο οποίος θα συνεχίζει και εν σώματι παρών να εμπνέει, να καθοδηγεί και πληθύνοντας να αγιάζει.

Του Πρωτ. Χαρίλαου Παπαγεωργίου, Γραμματέως Ι.Μ.Δημητριάδος, Εφημερίου Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Βόλου

ΤΙΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ

1. Ο πόλεμος στο Ιράκ συνδέεται με την ανάγκη των ισχυρών του κόσμου να ανακατανείμουν τα συμφέροντά τους σχετικά με τον έλεγχο των πετρελαίων της περιοχής. Απλώς χρησιμοποιούνται οι απόψεις περί τρομοκρατίας ως ένα ωραίο περιτύλιγμα για να αποκοιμιέται η συνείδηση των λαών. Το χειρότερο όλων είναι ότι κανείς δεν έχει την δύναμη να αποτρέψει τον πόλεμο αυτό, όσο κι αν αυτό μας κάνει να εξοργιζόμαστε. Θυμίζει η κατάσταση τον λόγο του Κυρίου στον Παύλο "η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται". Σήμερα είναι ο λαός του Ιράκ, αύριο κάποιος άλλος. Ποτέ στο όνομα του χριστιανισμού και της δήθεν ευλογίας του Θεού δεν είχαμε φτάσει σε τέτοια κατάντια. Κι ας ψάχνουμε αλλού τους φονταμενταλισμούς...

2. Η εμπλοκή της Εκκλησίας στις συζητήσεις περί εκβιασμών αποτελεί την χειρότερη δυνατή επιλογή. Ανεξαρτήτως της αλήθειας ή όχι των καταγγελιών, ξεχνούμε ότι ο Θεός πρέπει να μας δικαιώσει και όχι οι άνθρωποι. Το εκκλησιαστικό ήθος επιβάλλει την ταπείνωση και την υπομονή, όπου δει, και την εγκατάλειψη του εαυτού μας στο έλεος και την αγάπη του Θεού που θα φανερώσει ποικιλοτρόπως την αλήθεια. Το ήθος των Αγίων και των ασκητών μας διδάσκει πολλά. Ας εργαζόμαστε για την οικοδομή των ανθρώπων και όχι για την επίλυση των όποιων διαφορών κατά άνθρωπο έχουμε.

3. Η πρόσφατη νέα έκδοση από την Αποστολική Διακονία του Ιερατικού, περιλαμβάνει μια σημαντική καινοτομία. Την προτροπή οι ευχές της Θείας Λειτουργίας να μην διαβάζονται μυστικώς, αλλά εις επήκοον του λαού. Και τούτο στα πλαίσια της ανάγκη για λειτουργική ανανέωση και καλύτερη συμμετοχή του λαού στη Θεία Λειτουργία. Πιθανόν να υπάρχουν αντιρρήσεις σ' αυτή την καινοτομία. Ο χρόνος θα δείξει και κατά πόσον είναι εφαρμόσιμη. Πέραν τούτου, είναι στο χέρι όλων ημών, Επισκόπων και ιερέων, να τονίσουμε στο λαό μας την ανάγκη για συμμετοχή. Όχι όμως μόνο με την θέαση των δρωμένων και την ακρόαση των ευχών. Αλλά με την μετοχή στη Θεία Κοινωνία και την εν γένει μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Γιατί αλλιώς θα μείνουμε σε τύπους και δεν θα έχει νόημα οποιαδήποτε λειτουργική ανανέωση.

4. Η πρωτοβουλία της τοπικής μας Εκκλησίας για ευαισθητοποίηση στο οικολογικό πρόβλημα αναδεικνύει ένα σοβαρό θέμα: την έλλειψη πρακτικής δραστηριοποίησης της κοινωνίας μας στην προστασία του περιβάλλοντος. Λείπουν οι κάδοι ανακύκλωσης, το τσιμέντο απλώνεται σε όλο και περισσότερους χώρους, τα αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται συνεχώς και αυξάνεται ο αριθμός τους, ενώ οι δρόμοι και οι ακτές μας δεν αποτελούν υποδείγματα καθαριότητας. Η Εκκλησία μας θυμίζει ότι είμαστε κι εμείς υπεύθυνοι για ό,τι καταστρέφεται και ότι αυτός που πραγματικά αγαπά το Θεό νοιάζεται εξίσου για το συνάνθρωπο και για την κτίση.

Θ.Μ.