Το μυστήριο της ελευθερίας

Η εορτή του Ευαγγελισμού, αποτελεί για τον κόσμο την φανέρωση του μυστηρίου της ελευθερίας. Ο Θεός, ο οποίος είναι το πλήρωμα της ελευθερίας και της αγάπης, παραιτείται από αυτήν και αναλαμβάνει την ανθρώπινη φύση, κενώνει τον εαυτόν Του λαμβάνοντας "δούλου μορφήν", χάριν της αγάπης Του προς τον άνθρωπο.

Ο τρόπος που αυτό συντελείται είναι μυστήριο. Εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου ενώνεται η Θεία με την ανθρώπινη φύση στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ο Θεός πτωχεύει εκουσίως, για να δώσει στον άνθρωπο την αληθινή βίωση της ελευθερίας, την οποία έχασε δια της πτώσεως.

Και αυτό γίνεται όταν και ο άνθρωπος παραιτηθεί από την ελευθερία του να ζει χωρίς Θεό. Η Υπεραγία Θεοτόκος, με την τελευταία φράση της στον διάλογο με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ "Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου", παραιτείται της ανθρώπινης ελευθερίας. Υποτάσσει το θέλημά της στο θέλημα του Θεού, γίνεται δούλη Θεού. Αποκαθιστά την κοινωνία που διέσπασε η πρώτη Εύα με την αμαρτία και την ανυπακοή και ταυτόχρονα, ξαναβρίσκει το αληθινό νόημα της ελευθερίας. Η Παναγία είναι ό,τι καλύτερο είχε ποτέ ο άνθρωπος να προσφέρει στο Θεό, είναι η έκφραση της χάριτος, της αγάπης, της υπακοής, της ταπεινώσεως, το ανώτατο σημείο που έφθασε το ανθρώπινο κάλλος. Μέσα από την υποταγή της στο Θεό, η Παναγία παραιτείται από την ελευθερία της και ταυτόχρονα την κερδίζει, διότι κοινωνεί κυοφορώντας Τον με τον Ιησού Χριστό, το πλήρωμα της ελευθερίας και της αγάπης.

Ο κόσμος μας σήμερα βαυκαλίζεται με την ιδέα της ελευθερίας. Αυτή εκφράζεται στα δικαιώματα, στις απαιτήσεις, την θεωρία του δυτικού πολιτισμού. Χωρίς να απορρίπτουμε την έννοια αυτή, μπορούμε να επισημάνουμε ότι ο άνθρωπος σήμερα είναι ο πλέον ανελεύθερος μέσα στην ελευθερία του. Τα πάθη και οι κακίες, τα συμφέροντα και το χρήμα, οι εξαρτήσεις (ναρκωτικά, ποδόσφαιρο, τηλεόραση), τον καθιστούν δούλο τελικά, κι ας είναι φαινομενικά ελεύθερος.

Αυτό συμβαίνει διότι ο άνθρωπος δεν έχει κοινωνία με τον αληθινό Θεό, δεν είναι "δούλος εν ελευθερία" του Χριστού. Η κοινωνία με το Χριστό, όπως αυτή αποτυπώθηκε στο πρόσωπο της Παναγίας, απελευθερώνει τον άνθρωπο από τα πάθη και τις εξαρτήσεις, τον απελευθερώνει από τα δικαιώματά του, από τα οποία παραιτείται χάριν των άλλων, χάριν της αγάπης προς τους άλλους. Ο άνθρωπος συγχωρεί, κοινωνεί, θυσιάζεται, ευαγγελίζεται την ελπίδα, δεν μένει εγκλωβισμένος στην αυτάρκειά του, αλλά αλληλοπεριχωρείται εν αγάπη με τους άλλους και με το Θεό.

Η βίωση του μυστηρίου της ελευθερίας, όπως πραγματοποιείται στον Ευαγγελισμό, αποτελεί την πρόταση ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον σύγχρονο άνθρωπο και τον Έλληνα. Ορθοδοξία σημαίνει η "εν δουλεία του Θεού ελευθερία". Ο Ορθόδοξος, και δη ο Έλληνας, βιώνει την ελευθερία ως αγάπη, θυσία, αγωνιστικότητα, απεξάρτηση από κάθε υποδούλωση.

Αυτό είναι και το διπλό νόημα της εθνικοθρησκευτικής μας επετείου. Ο Έλληνας ξεκίνησε για να κατακτήσει την εξωτερική ελευθερία, αφού επικαλέστηκε την βοήθεια της Παναγίας και είχε ως όπλο του την πίστη στο Χριστό, την βίωση της εσωτερικής ελευθερίας. Γι' αυτό οι αγωνιστές θυσιάστηκαν έναντι ενός ανωτέρου υλικά εχθρού, γιατί είχαν την ελπίδα και την βεβαιότητα ότι ο Χριστός ευλογεί τον αγώνα τους.

Μ' αυτή την ελπίδα πορεύεται ο Ελληνισμός. Αυτή τη βίωση της ελευθερίας καλούμαστε να προτείνουμε σήμερα στον κόσμο μας. Αν την έχουμε μέσα από την κοινωνία με τον Χριστό, μέσα από το μυστήριο της ελευθερίας, θα την δώσουμε στον κόσμο δημιουργώντας μια άλλη πρόταση πολιτισμού, ήθους, σωτηρίας και κοινωνίας, και εν τω νυν και εν τω μέλλοντι αιώνι. Εδώ ακριβώς είναι μεγάλη και η ευθύνη μας, αλλά και καλούμαστε ως άνθρωποι και ως Έλληνες να διαφυλάξουμε την παράδοσή μας, να βιώσουμε το μυστήριο της εν Χριστώ ελευθερίας και να ζήσουμε εν αγάπη και ταυτόχρονα με αδούλωτο φρόνημα στον κόσμο μας. Ας αγωνιζόμαστε λοιπόν και με τις πρεσβείες της Παναγίας μας ας ζούμε εν ελευθερία και εν αγάπη, καταθέτοντας και την προσωπική, αλλά και την εθνική μας μαρτυρία.

Του Αρχιμ. Νεκταρίου Ντόβα, Ηγουμένου Ι. Μ. Άνω Ξενιάς

Η αυτοεκτίμηση στην οικογένεια

Μία από τις πιο παρεξηγημένες έννοιες στην ορθόδοξη παράδοση είναι η σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του. Επικρατεί σύγχυση και εύκολα κάθε τέτοια σχέση ονομάζεται "εγωισμός", τον οποίο ο άνθρωπος οφείλει να περιορίσει ως βαθύτερη αιτίας της αμαρτίας, αλλά και ταυτόχρονα ως αιτία αποξένωσής του από τον άλλο. Ο εγωισμός οδηγεί τον άνθρωπο στην υπερηφάνεια και την κακία, την υποτίμηση του άλλου, την επιφανειακή συμπεριφορά και ταυτόχρονα, ταυτίζεται με το "ίδιον θέλημα", δηλαδή την κακή χρήση της ανθρώπινης ελευθερίας σε σχέση με το Θεό.

Μάλιστα, στην προσπάθειά μας να εμβαθύνουμε στην έννοια της ταπείνωσης, την οποία οι Πατέρες θεωρούν ως ρίζα κάθε αρετής, καθώς αυτή συναρμολογεί το πνευματικό οικοδόμημα του ανθρώπου (Αββάς Δωρόθεος), φτάνουμε στο σημείο να απορρίπτουμε τον εαυτό μας, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο. Να τον υποτιμούμε και να τον μειώνουμε, να τον θεωρούμε ανάξιο της χάριτος του Θεού και της σωτηρίας, ιδίως μάλιστα όταν τον συγκρίνουμε με άλλους ανθρώπους, που έχουν ξεχωρίσει ή όταν συναισθανόμαστε την ηθική διάσταση της αμαρτίας.

Εδώ είναι που έγκειται ακριβώς η παρεξήγηση. Οι Πατέρες και οι Άγιοι συναισθάνονταν την αμαρτωλότητά τους πάντοτε σε σχέση με την καθαρότητα του Θεού. Δεν απέρριπταν την ύπαρξή τους, ούτε θεωρούσαν άχρηστη κάθε πνευματική προσπάθεια, με την ιδέα ότι δεν θα μπορούσαν να φτάσουν πουθενά από μόνοι τους. Αντιθέτως, κατέβαλαν τον κόπο τους και ζητούσαν από την χάρη του Θεού να αναπληρώσει τα ελλείποντα και να θεραπεύσει τα ασθενούντα.

Πολλοί βιώνουν την παρεξήγηση αυτή όχι για πνευματικούς λόγους, αλλά εξαιτίας της αδυναμίας του χαρακτήρα, η οποία προέρχεται λόγω της ανατροφής, κάποιων αποτυχιών ή εσφαλμένων κινήσεων. Νέοι, αλλά και όσοι ξεκινούν να δημιουργήσουν οικογένεια, αγκιστρώνονται κυριολεκτικά στους συντρόφους τους μέσα στον γάμο ή στους φίλους τους και τις παρέες τους, περιμένοντας έναν καλό λόγο αναγνώρισης, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να εκτιμήσουν σωστά τον εαυτό τους.

Δεν είναι εγωισμός η αυτοεκτίμηση. Είναι επίγνωση των χαρισμάτων που ο Θεός μας δίνει και κυρίως, σωστές, δια προσευχής και περίσκεψης, αποφάσεις για τη ζωή μας, ανάληψη των ευθυνών μας και προσπάθεια να σταθούμε με συνέπεια στον δρόμο που επιλέγουμε, αφήνοντας το περιθώριο στην χάρη του Θεού να θεραπεύσει τις αδυναμίες μας και να αναπληρώσει τις ελλείψεις μας.

Δεν ωφελεί ο άνδρας ή η γυναίκα να ζητά από τον άλλο να αναγνωρίσει την αξία του, όταν ο ίδιος δεν πιστεύει στην προσπάθειά του και δεν καταβάλει το τίμημά της, ζητώντας από το Θεό την συμπλήρωση. Οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους υπερπροστατεύοντάς τα ή υποτιμώντας τις ικανότητές τους ή θεωρώντας τα ανίκανα να πραγματώσουν όνειρα και στόχους, στην ουσία ζούνε έναν απίστευτο εγωισμό, αλλά και δεν τρέφουν καμία εκτίμηση για τους άλλους. Τελικά, δεν αγαπούνε ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους, γιατί τον θεοποιούν, στην προσπάθειά τους να σώσουν τους άλλους και ιδίως τα παιδιά τους, χωρίς να συνειδητοποιούν τα όριά τους.

"Ουδείς την εαυτού σάρκα εμίσησε, αλλ' εκτρέφει και θάλπει αυτήν", λέει ο Απόστολος Παύλος. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να φροντίζουμε τον εαυτό μας και να πιστεύουμε σ' αυτόν όσο τα μέτρα των δυνατοτήτων μας επιτρέπουν. Από κει και πέρα πάντοτε έρχεται η αγάπη του Θεού να συνεργήσει "εις αγαθόν" σε όλους όσους τον αγαπούν. Αυτό συμβαίνει και με τον συνάνθρωπο. Η σχέση με το Θεό και τον άλλο δεν είναι παθητική παράδοση, αλλά δυναμική κένωση, που σημαίνει προσφορά της ζωής μας. Και για να προσφέρω στο Θεό και τον άλλο σημαίνει ότι ξέρω ποιος είμαι και ποιες είναι οι δυνάμεις μου, εκτιμώ τον εαυτό μου και παλεύω. Και τότε ο Θεός μου δείχνει το δρόμο, με προστατεύει, ενίοτε κάνοντάς με και να πονέσω, αλλά δεν με συντρίβει. Ξέρω ποιος είμαι σημαίνει δεν μπορώ να είμαι υπερήφανος, γιατί γνωρίζω τα όριά μου. Τότε και ο άλλος θα με εκτιμήσει και θα με στηρίξει. Τότε κι εγώ θα σεβαστώ την ελευθερία του άλλου και με αγάπη θα τον στηρίξω. Αυτό θα γίνει και με τα παιδιά μας και με τη ζωή μας και αυτό είναι πραγματική ταπείνωση, να ξέρει κανείς πού σταματά. Και τότε πραγματικά έρχεται άφθονη η ευλογία του Θεού που μεταποιεί σε θαύματα της αγάπης κάθε σχέση ζωής!

Του Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού,
Υπεύθυνου Νεότητος Ι. Μ. Δημητριάδος

Το πρότυπο της Παναγίας σήμερα

Το πρόσωπο της Μαρίας, της κόρης του Ιωακείμ και της Άννας, και μετέπειτα της Μητέρας του Θεού, της Παρθένου Θεοτόκου, έχει γίνει άπειρες φορές αντικείμενο μελέτης, τόσο στον καθαρά θεολογικό τομέα, όσο και στον ευρύτερο χώρο της πίστης και της λατρείας.

Μαρία - η Θεοτόκος
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία η Μαρία είναι πρώτα απ' όλα η "Θεοτόκος". Είναι η γυναίκα η οποία ενσάρκωσε τον Λόγο του Θεού και έφερε στον κόσμο τον Υιό του Θεού. Αυτό ήταν το σημαντικό γεγονός που στιγμάτισε την Γ' Οικουμενική Σύνοδο στην Έφεσο (431 μ.Χ.), όπου δόθηκε στη Μητέρα του Χριστού επίσημα ο τίτλος "Θεοτόκος", αντί "Χριστοτόκος".

Ίσως ο πιο σημαντικός και ο πιο ακατανόητος χαρακτηρισμός που αποδίδεται στην Μαρία είναι αυτός της Παρθένου. Σημαντικός γιατί δείχνει την βεβαιότητα της θεϊκής φύσης η οποία ενώνεται με την ανθρώπινη για να την προσλάβει και να την εξυψώσει. Αλλά και δύσκολος να κατανοηθεί με την ανθρώπινη λογική, γιατί πρόκειται για μια "αφύσικη" κατάσταση: η Παρθενία της Παναγίας έρχεται σε αντίφαση με τον σημερινό κόσμο, έναν κόσμο ο οποίος βλέπει με απόλυτο τρόπο το πρότυπο της Μαρίας.

Μαρία - η νέα Εύα, γυναίκα και μητέρα
Αυτό που συναρπάζει περισσότερο από κάθε άλλο στοιχείο στο πρόσωπο της Θεοτόκου, είναι η ακλόνητη πίστη Της, η ισχυρή θέλησή Της, καθώς και η εμπιστοσύνη και η υπακοή Της στο θέλημα του Θεού. Εδώ εστιάζεται και η τυπολογική αντιπαράθεση Εύας - Μαρίας, στο ότι δηλαδή η Παναγία σώζει τον κόσμο με την υπακοή της, ενώ η Εύα με την παρακοή της φέρνει τον θάνατο στον κόσμο.

"Ιδού η δούλη Κυρίου, γενοιτό μοι κατα το ρήμα σου" (Λουκ. 1,38). Ήδη σ' αυτή την απάντηση μαρτυρείτε η απόλυτη υπακοή της Μαρίας, η οποία όμως δεν είναι μια υπακοή τυφλή και παθητική, αλλά ενεργητική - συμμετέχει με όλο της το είναι -, προσφέρει όλο της τον εαυτό. Πρόκειται για μια 'εν γνώσει' αποδοχή. Η Μαρία αναγνωρίζει, πιστεύει και αποδέχεται. Η Μαρία δείχνει την απόλυτη πίστη Της στον λόγο του Κυρίου και με τον τρόπο αυτόν συμμετέχει στην Οικονομία του Θεού. Η συμβολή της πίστης και της συγκατάθεσης της Παναγίας είναι το ίδιο σημαντική, όσο και η επέμβαση των Τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος.

Αυτή η εκλογή της Μαρίας επιβεβαιώνει το γεγονός ότι φέρει μια ξεχωριστή θέση στην Θεία Οικονομία. Ο χαιρετισμός του Αγγέλου προς την Μαρία, "Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου" (Λουκ. 1,28) δείχνει τον λόγο της εκλογής, κάτι που μας το πιστοποιεί και στην ευαγγελική περικοπή του Λουκά η Ελισάβετ: "Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου" (Λουκ. 1,42). Η απάντηση της Μαρίας είναι χαρακτηριστική και υπογραμμίζει την ταπεινότητα Της: "Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον και αγαλλίασεν το πνεύμα μου επί τω Θεώ το σωτήρα μου, ότι επίβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού" (Λουκ. 1,43).

Με τον Ευαγγελισμό η Μαρία αρχίζει το λειτούργημα Της ως γυναίκα, ως το αρχέτυπο της γυναίκας, της πρώτης γυναίκας, της Εύας, μέσω της οποίας χάθηκε η παρθενικότητα για να επανέλθει και πάλι με την Θεοτόκο. Γράφει, χαρακτηριστικά, ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, "Παρθένος ημάς εξέβαλε παραδείσου, διά Παρθένου ζωήν εύρομεν αιωνίαν" (P.G. 55, 193).

Αυτό το σημαντικό γεγονός της Γέννησης του Μεσσία από την αειπάρθενο Μαρία έδωσε ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής της Εκκλησίας αφορμή για μια ιδιαίτερη σχέση μαζί της, η οποία, εάν και "τέλεια γυναίκα" δεν έχασε τίποτα από την ανθρώπινη γυναικεία φύση της, ενσαρκώνοντας μέσα της την μόνη θεανθρώπινη φύση του Υιού του Θεού. Αυτό το γεγονός δίδει στο πρόσωπό Tης μια ιδιαίτερη αίγλη και Την κάνει πιο προσιτή στους ανθρώπους.

Με τα λόγια του Χριστού στον Γολγοθά (Ιωάν. 19,26-27), η Παναγία γίνεται η μητέρα όλου του κόσμου. Όπως ο Χριστός αποκαλεί τους μαθητές "αδελφούς" (Ιωαν. 20,17), έτσι και η Μαρία γίνεται η μητέρα του κόσμου και "υιοθετεί", κατά κάποιο τρόπο, τους ανθρώπους και την ανθρωπότητα ολόκληρη.

Μαρία - Μεσίτρια για τη σωτηρία του κόσμου
"Μήτηρ του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών". Και μόνο η επίκληση του ονόματος της Θεοτόκου ("Παναγία μου!") δηλώνει την οικία σχέση των ανθρώπων με την Μητέρα του Θεού και την πεποίθησή τους, ότι με τη μεσιτεία προς τον Υιό Της μπορεί να έρθει η σωτηρία του κόσμου. Αναγνωρίζεται η συνεργεία της Μαρίας μέσα από την προσφορά Της και την υπακοή Της στην θεία βούληση. Αυτό βέβαια δεν υποδηλώνει ότι το προσφερόμενο έργο Της εξισώνεται με το έργο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Αυτή η βεβαιότητα της μεσιτείας της Παναγίας υπάρχει από την αρχή στην εκκλησιαστική συνείδηση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτό έχει διασωθεί σε πολλές εκδηλώσεις της εκκλησιαστικής ζωής, όπως δηλώνουν οι κατά τόπους παραδόσεις, διηγήσεις, αλλά και μνημεία, ναοί, εικόνες και ονομασίες της Παναγίας (Οδηγήτρια, Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Κυρά των Αγγέλων, Πλατυτέρα των Ουρανών, κλπ.).

Ο "ανθρώπινος" χαρακτήρας της ύπαρξης της Θεοτόκου κάνει την παρουσία Της πιο προσιτή στην καθημερινή μας ζωή. Ο ρόλος της μητέρας είναι μοναδικός και δίδει μια άλλη διάσταση στην Οικονομία της Σωτηρίας. Η Παναγία ως "πρότυπο" της γυναίκας έχει να δώσει πρώτα απ' όλα την πίστη και την αφοσίωσή Της, την τόλμη και την ελευθερία στις πράξεις και αποφάσεις Της, κάτι που σίγουρα δεν ήταν εύκολο ούτε στην εποχή Της ούτε και στη σημερινή μας εποχή.

Αν θα ρωτούσε κανείς, γιατί πρέπει να επικαλείται το όνομα της Παναγίας, θα μπορούσαμε να του απαντήσουμε απλά: Ως γυναίκα και μητέρα βρίσκεται πιο κοντά στους ανθρώπους, ως άνθρωπος γνωρίζει καλά τα ανθρώπινα πάθη και λάθη και ως Αγία έχει τη μοναδική δυνατότητα προσέγγισης του Θείου.

Αικατερίνη Καρκαλά-Ζορμπά, Καθηγήτρια Γαλλικής Φιλ/γίας, Θεολόγος

ΤΙΜΙΑ & ΑΠΛΑ

1. Τα πρόσφατα γεγονότα βίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο απέδειξαν ότι στο βωμό του κέρδους και της οικονομικής κυριαρχίας ο αθλητισμός παύει να είναι παιχνίδι και γίνεται διαπλοκή. Με αφορμές, το λιγότερο ανούσιες, η χώρα μας ντροπιάζεται παγκοσμίως, ενώ οι πραγματικοί υπαίτιοι σφυρίζουν αδιάφορα. Το ποδόσφαιρο δεν θα θεραπευθεί, αν δεν υπάρξει η πολιτική βούληση να σπάσει ο λώρος που συνδέει τους επενδυτές με όλο το κύκλωμα (παράγοντες, διαιτησία, τηλεοπτικά δικαιώματα) και οργανωθούν όλα από την αρχή σε υγιείς βάσεις. Αυτό σημαίνει υγιής διαχείριση, επενδύσεις ανάλογα με τις δυνατότητες των ομάδων και τίμιος συναγωνισμός. Αλλιώς, όταν "ο θάνατός σου θα είναι η ζωή μου", τότε θα συνεχίζονται περιοδικά οι εικόνες βίας, παθών και ντροπής.

2. Η παραίτηση του προέδρου του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου απετέλεσε μια εντυπωσιακή κίνηση. Η άρνηση του Συμβουλίου να καλύψει την απόφαση για προσωρινή διακοπή των τηλεσκουπιδιών, πέρα από τις εξαρτήσεις των μελών του από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, αποδεικνύει και την υποκρισία μας. Η ελευθερία από μόνη της βάζει μέτρο στον άνθρωπο, να σέβεται την ελευθερία του άλλου. Η δημόσια έκθεση της χυδαιότητας ποια σχέση με την ελευθερία έχει αυτό είναι κάτι που ο σώφρων νους δεν μπορεί να το κατανοήσει. Η δημοκρατία τελικά δεν κινδυνεύει τόσο από τους λογοκριτές, όσο από αυτούς που καπηλεύονται την έννοιά της για να εξευτελίζουν ανθρώπους. Επομένως, πράξεις όπως αυτή της παραίτησης του Προέδρου, αποτελούν μία απελπισμένη ένεση ευαισθητοποίησης και έσχατη απόδειξη φιλότιμου, που αν μη τι άλλο, έχει κάπως μείνει στον τόπο μας. Το θέμα είναι αν θα το αποκτήσουν κι άλλοι.

3. Η κατάσταση στα παλαιστινιακά εδάφη, με το διαρκές μίσος και την αλληλοσφαγή αποδεικνύει το πόσο δύσκολο είναι οι λαοί να υπερβούν τις εχθρότητές τους, να συνεννοηθούν, να λειτουργήσουν με αμοιβαιότητα και κλίμα κατανόησης. Το χειρότερο είναι ότι οι ισχυροί του κόσμου συνδαυλίζουν την φωτιά, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βρεθεί λύση. Είναι ανάγκη ο κόσμος μας και ιδίως όσοι ισχυρίζονται ότι είναι χριστιανοί, να πιστέψει στο Χριστό ουσιαστικά, ο οποίος είναι αυτός που δίνει την γνήσια ειρήνη και την ανοχή μεταξύ των λαών. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η προσευχή της Εκκλησίας μας.

4. Ολοένα και περισσότεροι νέοι νηστεύουν την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Αυτό έχει οδηγήσει αλυσίδες γνωστών ταχυφαγείων να περιλαμβάνουν νηστίσιμα φαγητά στα όσα προσφέρουν. Είναι μία παρήγορη κατάσταση αυτή, διότι δείχνει ότι οι νέοι μας αντιστέκονται στην λαίλαπα της αποχαύνωσης. Μάλιστα, δείχνουν πολλές φορές και τον δρόμο στους μεγάλους, οι οποίοι λειτουργούν με το σύνδρομο της ευκολίας πολύ περισσότερο από ό,τι η νέα γενιά.

Θ. Μ.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ
Με την ευκαιρία της εισόδου της Εκκλησίας μας στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή η Ιερά Μητρόπολις οργάνωσε Ιερατική Σύναξη την Τρίτη 12 Μαρτίου 2002 στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Βόλου. Στην Ιερατική Σύναξη μίλησε ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Ιωάννης Φουντούλης με θέμα "Η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων".

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Την Τετάρτη 13 Μαρτίου 2002 το τοπικό παράρτημα της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, οργάνωσε ημερίδα με θέμα "Η γλώσσα της σχολικής Θείας Λειτουργίας και η διδασκαλία της λειτουργικής στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών". Η ημερίδα έγινε στο Εκκλησιαστικό Λύκειο του Βόλου και ομιλητές ήταν ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Ιωάννης Φουντούλης με θέμα "Η γλώσσα της σχολικής Θείας Λειτουργίας", ο κ. Κων/νος Δημουλάς, Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων Νομών Λάρισας και Μαγνησίας με θέμα "Η σιωπή ως περί Θεού λόγος" και ο κ. Απόστολος Ποντίκας, Δρ Θεολογίας και Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Νομών Λάρισας και Μαγνησίας, με θέμα "Το μάθημα της ορθόδοξης πίστης και λατρείας στο Λύκειο". Στην ημερίδα παρέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ο οποίος τόνισε την ανάγκη διαρκούς συνεργασίας τοπικής Εκκλησίας και θεολόγων. Στο τέλος της ημερίδας το Σπίτι Γαλήνης της Ενορίας Αναλήψεως του Χριστού Βόλου παρέθεσε γεύμα στους συμμετέχοντες.

ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΣΟ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ
Μεγάλη επιτυχία είχε η εκδήλωση που έγινε το Σάββατο 2 Μαρτίου 2002 στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος για την ενίσχυση της ίδρυσης Κέντρου Περιθάλψεως ατόμων που πάσχουν από την νόσο Αλτσχάιμερ. Έπαινοι και ευχαριστίες οφείλονται στην Χορωδία του Δήμου Αγριάς για την άψογη εμφάνισή της. Το ποσό που συγκεντρώθηκε από την εκδήλωση ανέρχεται στο ύψος των 5567 ΕΥΡΩ.

ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
Το Σάββατο 16 Μαρτίου 2002 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, παρουσία των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών της περιοχής, θεμελίωσε τον Ιερό Ναό του Αγίου Λαζάρου στο νέο διαδημοτικό Κοιμητήριο.

ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ
Την Κυριακή της Τυρινής 17 Μαρτίου 2002 άρχισαν οι εβδομαδιαίοι Κατανυκτικοί Εσπερινοί που τελούνται κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ο πρώτος Κατανυκτικός Εσπερινός, ο επονομαζόμενος "της συγγνώμης", τελέστηκε στον Ι. Ναό Αναλήψεως του Κυρίου Βόλου και μετά το πέρας του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος συνέχισε το καθιερωμένο εβδομαδιαίο κήρυγμά του με θέμα: "Θεία Ευχαριστία, Μυστήριο Ζωής".

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
Η Ακολουθία των Χαιρετισμών στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Μητροπολιτικού Οίκου, τον Άγιο Νεκτάριο, τελείται κάθε Παρασκευή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής από τις 8:15 έως τις 9:30 μ. μ. Παράλληλα, στον Ιερό Ναό της Αναλήψεως του Χριστού Βόλου τελείται η Ακολουθία των Χαιρετισμών, πέραν τις κανονικής Ακολουθίας, και για τους εργαζομένους από τις 9 έως τις 10:30 μ.μ.

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος την Κυριακή 24 Μαρτίου 2002, Κυριακή της Ορθοδοξίας, λειτούργησε στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε η πανηγυρική λιτανεία των Ιερών Εικόνων με την ευκαιρία της εορτής της αναστηλώσεώς τους.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος παρέστη την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2002 σε εκδήλωση του Βρεφονηπιακού Σταθμού για την εθνική μας επέτειο. Ανάλογη εκδήλωση παρακολούθησε την Κυριακή 22 Μαρτίου 2002 στο Δημοτικό Θέατρο Βόλου, οργανωμένη από το Μουσικό Γυμνάσιο. Ανήμερα της Εθνικής Επετείου, 25 Μαρτίου 2002, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην επίσημη Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου και παρακολούθησε την παρέλαση στην παραλία του Βόλου.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΡΑΨΩΔΙΑ
Με ιδιαίτερη επιτυχία διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος μουσική εκδήλωση με την Βυζαντινή Ραψωδία "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός" την Δευτέρα 25 Μαρτίου 2002 στο Δημοτικό Θέατρο Βόλου. Στην εκδήλωση πήραν μέρος η Χορωδία Δήμου Παλαιού Φαλήρου "Μονοφωνία" και η Χορωδία Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνοιξης Αττικής "Παραδοσιακό Εργαστήρι", υπό τη διεύθυνση του κ. Γεωργίου Γιαννακόπουλου. Παρουσιάστηκε η βυζαντινή ραψωδία "Κοσμάς ο Αιτωλός", των δημιουργών Κώστα Χωρεάνθη και Σωκράτη Βερνάρδου, ενώ τα έσοδα από την εκδήλωση θα διατεθούν για την δημιουργία του Κέντρου Αλτσχάιμερ στο Βόλο.

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΡΚΑΔΩΝ ΒΡΑΒΕΥΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
Την Τρίτη 26 Μαρτίου 2002 ο Σύνδεσμος Αρκάδων Πειραιώς "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" σε ειδική επετειακή εορταστική εκδήλωση που έγινε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς τίμησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο.

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
Με επιτυχία έγινε η επετειακή εορτή, που η Χριστιανική Νεολαία Δημητριάδος διοργάνωσε το Σάββατο 23 Μαρτίου 2002, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος με την ευκαιρία της Εθνικής Παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου 1821. Στην εκδήλωση αυτή οι ενορίες της Αναλήψεως του Χριστού Βόλου, Αγίου Γεωργίου Βόλου, Αγίου Γεωργίου Αγριάς, Αγίων Θεοδώρων και Αγίας Αικατερίνης Βόλου παρουσίασαν κείμενα, ποιήματα, θεατρικά και χορούς σχετικά με την σημαντική επέτειο της Επαναστάσεως.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ" ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
Την Τρίτη 5 Μαρτίου 2002 επισκέφθηκε την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος η Γ' τάξη Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων της "Ελληνικής Παιδείας". Οι μαθητές συναντήθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Ιγνάτιο, ο οποίος είναι απόφοιτος των Σχολείων αυτών και ο οποίος με μεγάλη χαρά συνομίλησε με τα παιδιά.

ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΓΝΩΡΙΣΕ Η ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΤΟΥ "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΝΕΩΝ" ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
Με επιτυχία διεξήχθη από τις 21 ως τις 28 Φεβρουαρίου 2002 η εξόρμηση του "Συνδέσμου Νέων" της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος στην Κάτω Ιταλία. Η εκδρομή αυτή, στην οποία συμμετείχαν 35 νέοι είχε ως σκοπό την γνωριμία με τους ορθόδοξους που βρίσκονται στην Καλαβρία, και συγκεκριμένα στην περιοχή του Στίλο, όπου έχει ανακαινισθεί το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεριστή και έχει επανδρωθεί με ορθόδοξους μοναχούς, αλλά και την εκεί ορθόδοξη κοινότητα. Οι νέοι της Μητροπόλεως φιλοξενήθηκαν στην περιοχή του Ριάτσε, συμμετείχαν στην πανήγυρη της Μονής, συνάντησαν τον Μητροπολίτη Ιταλίας κ. Γεννάδιο, ενώ είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν πολιτιστικά προγράμματα σε αντίστοιχες ομάδες νέων της περιοχής. Η εξόρμηση περιελάμβανε ακόμη και επίσκεψη στη Ρώμη και τις κατακόμβες της, την Νάπολη, την Πομπηία και σε περιοχές της Μεγάλης Ελλάδος στην Κάτω Ιταλία. Στην εξόρμηση συμμετείχαν και αντιπροσωπείες από 5 κινήσεις-μέλη του "Συνδέσμου Ελλάδος".

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ
Από τις 8 μέχρι τις 12 Μαρτίου 2002 πραγματοποιήθηκε στην Φλωρεντία της Ιταλίας συνάντηση των μελών της Ένωσης Ακαδημιών των νοτίων χωρών της Ευρώπης. Την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ι. Μητροπόλεως εκπροσώπησε η κ. Κατερίνα Καρκαλά -Ζορμπά, η οποία είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει το έργο της τοπικής μας Εκκλησίας στον τομέα των θεολογικων σπουδών.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ"
Τη Δευτέρα 4 Μαρτίου 2002 πραγματοποιήθηκε στο Μεταξουργείο της Νέας Ιωνίας εκδήλωση οργανωμένη από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως, με θέμα την κυκλοφορία του περιοδικού "Αναλόγιον" της Ι. Μ. Σερβίων και Κοζάνης. Στην εκδήλωση ομιλητές ήταν ο Πρωτ. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, πρόεδρος της Ενώσεως Θεολόγων Ν. Μαγνησίας, η κ. Ελένη Προγκίδου-Γαλλή, αρχιτέκτων και πρόεδρος των Θεσσαλικών Εκδόσεων και ο Σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού Σταύρος Γιαγκάζογλου, Δρ. Θεολογίας. Την εκδήλωση συντόνισε ο θεολόγος Παντελής Καλαϊτζίδης και έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Με την ευκαιρία της λήξης των εσπερινών κηρυγμάτων του Σεβασμιωτάτου στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Μ. Δημητριάδος η παιδική χορωδία της τοπικής μας Εκκλησίας, υπό την διεύθυνση της κ. Μαριάννας Σαμαρτζή, έδωσε συναυλία την Κυριακή 10 Μαρτίου, με πρόγραμμα που ενθουσίασε τους παρευρισκομένους.

ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Στις πανηγύρεις των Ιερών Ναών Αγίων Θεοδώρων Βόλου και Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος το τριήμερο 23-25 Μαρτίου 2002. Μάλιστα, στην Ευαγγελίστρια, με το τέλος της Θείας Λειτουργίας χειροθέτησε σε οικονόμο τον εφημέριο του Ιερού Ναού π. Απόστολο Ντόκο για την προσφορά του στην τοπική μας Εκκλησία.

"ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΑΡΙΣΤΕΡΑ" ΣΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Μαρτίου 2002εκδήλωση του Χειμερινού Προγράμματος της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών της Ι. Μ. Δημητριάδος με θέμα "Εκκλησία και Αριστερά". Στην εκδήλωση μίλησαν ο ευρωβουλευτής κ. Αλέκος Αλαβάνος, ο δημοσιογράφος κ. Παντελής Μπουκάλας, ο εκδότης του περιοδικού "Νέα Εστία" κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης, ο διευθυντής του περιοδικού "Σύναξη" κ. Θανάσης Παπαθανασίου και ο αρχιτέκτων κ. Κώστας Μυγδάλης, πάνω στις προοπτικές του διαλόγου και της σχέσης της Εκκλησίας με την Αριστερά. Την εκδήλωση συντόνισε ο θεολόγος Παντελής Καλαϊτζίδης, ενώ παρατηρήσεις και προτάσεις κατέθεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος. Την εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος κόσμου στο συνεδριακό Κέντρο Φόρουμ.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΤΕΙ ΛΑΜΙΑΣ
Σε συγκινητική ατμόσφαιρα το ΤΕΙ της Λαμίας στις 20 Φεβρουαρίου 2002 τίμησε τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Αναστάσιο για την ποικιλότροπή προσφορά του στην Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, αλλά και στα θεολογικά δρώμενα. Στις εκδηλώσεις παραβρέθηκε, κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως, και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Με ιδιαίτερη επιτυχία η Χριστιανική Αλληλεγγύη του Ι. Ν. Αγ. Κωνσταντίνου Βόλου οργάνωσε εκδήλωση απολογισμού του έτους 2001 στις 7 Φεβρουαρίου 2002 στην κατάμεστη αίθουσα του ΞΕΝΙΑ. Μίλησαν κατά σειρά ο υπεύθυνος π. Απόστολος Θάνος, η ταμίας κ. Καίτη Κόκκαλη και ο πρωτοσύγκελλος της Ι. Μ. Δημητριάδος π. Δαμασκηνός Καζανάκης, οι οποίοι παρουσίασαν τις προσπάθειες της Ενορίας στον φιλανθρωπικό τομέα. Χορευτικό πρόγραμμα παρουσίασε το συγκρότημα του Κέντρου Εργαζομένης Νεότητας του Οργανισμού Εργατικής Εστίας με τη γυμνάστρια κ. Έφη Βλιώρα και με ζωντανή μουσική από το συγκρότημα του κ. Λεωνίδα Χατζηαγγελάκη.