ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ!

Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθεί ο κόσμος μας την ολοένα και αυξανόμενη μόλυνση του περιβάλλοντος και τις διάφορες οικολογικές καταστροφές που συντελούνται στον πλανήτη μας, αλλά και σε τοπικό επίπεδο, καθίσταται ιδιαίτερα επίκαιρη η ουσιαστική τοποθέτηση πάνω στο οικολογικό πρόβλημα του πλανήτη μας, το οποίο ουσιαστικά πηγάζει από την αλλοτρίωση του ανθρώπου.

Η Μητρόπολη Δημητριάδος, δίδοντας τη δική της μαρτυρία, αλλά και εκφράζοντας τη διάθεση της Εκκλησίας να προσφέρει έναν λόγο απαραίτητο στην εποχή μας, αφιέρωσε τη φετινή εκδήλωση των Τριών Ιεραρχών στην οικολογία. Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως το βράδυ της Τρίτης 30 Ιανουαρίου 2001 έδωσε αφορμές για έναν ουσιαστικό προβληματισμό στους εκατοντάδες εκπαιδευτικούς που την παρακολούθησαν. Παράλληλα, και σε πρακτικό επίπεδο, η τοπική μας Εκκλησία αναλαμβάνει πρωτοβουλίες περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης της κοινωνίας, δίνοντας νέες προοπτικές και προτάσεις.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος ήταν ο κύριος ομιλητής στην εκδήλωση της τοπικής Εκκλησίας για τους εκπαιδευτικούς, με θέμα "Θέσεις για μια οικολογική παιδεία στο στοχασμό των Τριών Ιεραρχών". Την εκδήλωση λάμπρυνε με την παρουσίαση ενός εξαιρετικού προγράμματος η Χορωδία των Εκπαιδευτικών του Ν. Μαγνησίας υπό τη διεύθυνση του χοράρχη κ. Γιάννη Βασιλείου. Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι το οικολογικό πρόβλημα δεν νοείται στην σωστή του βάση. Ο κόσμος θεωρεί δυστυχώς τα συμπτώματά του (μόλυνση ατμόσφαιρας, καταστροφές, πυρκαϊές, γενετικά προβλήματα, νόσος τρελών αγελάδων, βόμβες ουρανίου, Τσερνομπίλ, ρύπανση θαλασσών κτλ.) ως τις αιτίες και προτείνονται μέτρα άρσης των συμπτωμάτων (ανακύκλωση, φίλτρα στις βιομηχανίες, περιβαλλοντικές μελέτες για κάθε έργο, διάσωση των δασών, καταλύτες στα αυτοκίνητα κ.ο.κ) , που ναι μεν είναι σωστά, δεν αντιμετωπίζουν όμως το πρόβλημα στη ρίζα του.

Για την Εκκλησία, όπως είπε ο Σεβασμιώτατος, το οικολογικό πρόβλημα ξεκινά από την αμαρτία, η οποία αποξενώνει τον άνθρωπο από το Θεό, τον συνάνθρωπο και το περιβάλλον- κτίση. Υπάρχει ο εγωισμός του ανθρώπου, που εκμεταλλεύεται τη φύση για τον εαυτό του, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του τις ισορροπίες και την αρμονία, με την οποία την προίκισε ο Θεός και χωρίς να πορεύεται ευαισθητοποιημένος σ' αυτήν.

Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος χρησιμοποιώντας παραδείγματα από τον στοχασμό των Τριών Ιεραρχών τόνισε ότι χρειάζεται μια παιδεία σε οικολογική βάση, η οποία να ξεκινά από τη βάση της ευθύνης που έχουμε απέναντι στον κόσμο ως δημιουργήματος του Θεού. Αγαπούμε τη φύση, γιατί την έπλασε ο Θεός. Επειδή αγαπούμε το Θεό δεν μπορούμε να μην αγαπούμε τη φύση. Άρα, κάθε καταστροφή της είναι αποτυχία να την αγαπήσουμε και άρα να αγαπήσουμε το Θεό-Δημιουργό της, άρα αμαρτία εγκληματική.

Ο άνθρωπος δεν είναι εξουσιαστής και δυνάστης της φύσης, αλλά συνοδοιπόρος της. Αναζητούμε μέσα στη φύση ό,τι πολύτιμο για την επιβίωσή μας, αλλά ταυτόχρονα τη σεβόμαστε και την αγαπούμε. Επίσης, δεν παύουμε να αναζητούμε το κάλλος, την ομορφιά σ' αυτήν.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι χρειάζεται να δούμε τον κόσμο ευχαριστιακά. Η οικολογική ευαισθητοποίηση δεν μπορεί να γίνεται ερήμην του Θεού. Αν ο κόσμος δεν αλλάξει θέση και δεν δει τα πράγματα ευχαριστιακά, δεν θα πάψουμε να εντοπίζουμε το πρόβλημα στα συμπτώματα και να χάνουμε την ουσία.

Η Μητρόπολη Δημητριάδος, εξάλλου, φροντίζει στα προγράμματα των διαφόρων δραστηριοτήτων να δίνει αφορμές οικολογικής ευαισθητοποίησης. Τόσο στις νεανικές δραστηριότητες, όσο και στα μαθήματα της Ακαδημίας Θεολογικών σπουδών, αλλά και σε άλλους κύκλους δίνεται η δυνατότητα συνειδητοποίησης του προβλήματος, αλλά και προτάσεις για την αντιμετώπισή του.

Αξίζει να σημειωθεί και η επανασύσταση της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Ανατολής Αγιάς, με αδελφότητα μοναχών που λειτουργούν οικολογικά, με την δημιουργία φάρμας ζώων σε οικολογική βάση, με την παρασκευή οικολογικών προϊόντων διατροφής, με την ανακύκλωση υλικού, με την ευαισθητοποίηση της περιοχής, ώστε να προστατευθεί ο δασικό της πλούτος, αλλά και με την προβολή του ορθόδοξου ήθους για το περιβάλλον.

Στο μοναστήρι αυτό θα διεξαχθεί το καλοκαίρι οικολογικό πρόγραμμα για νέες από όλο τον κόσμο, καθιστώντας έτσι την μητροπολιτική μας περιφέρεια πυρήνα ανάπτυξης της ευαισθητοποίησης για τον κόσμο ευρύτερα.

του αρχιμ. Νεκταρίου Ντόβα, ηγουμένου Ιεράς Μονής Παναγίας Ανω Ξενιάς

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΗΣΑ!

Η αποσάθρωση αξιών είναι έντονη πλέον στο χώρο της παιδείας. Χωρίς να υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι, ο νους των παιδιών βρίσκεται στις καταλήψεις! Ευκαίρως - ακαίρως κλείνουν τα σχολεία τους, προκαλούν καταστροφές στην περιουσία τους, διαμαρτύρονται για θέματα που δεν είναι της αρμοδιότητάς τους εξυπηρετώντας έτσι την απάθεια και αδιαφορία της κοινωνίας, αλλά και τα παιχνίδια κάποιων κομματικών οργάνων! Το σχολείο δεν είναι σπίτι των παιδιών! Τα παιδιά δεν αγαπούν το χώρο που ζούνε, αλλά νιώθουν καταπιεσμένα και χωρίς προοπτικές. Γι' αυτό κέντρο της ζωής τους έχει γίνει το φροντιστήριο. Αυτό το σέβονται, το τιμούν, δεν απουσιάζουν από τα μαθήματα, υπολογίζουν το λόγο των καθηγητών, ακολουθούν πλήρως τις υποδείξεις τους. Αυτό είναι το εφαλτήριο για την επιτυχία και όχι το σχολείο!

Το σχολείο σήμερα αστοχεί στο σκοπό του. Έχει καταστεί χώρος απλής διακίνησης γνώσεων, χωρίς να παρέχει ήθος. Αναζητούνται εκπαιδευτικοί με μεράκι και γνώση για τη ζωή, που να προσφέρουν αγάπη στα παιδιά, να προτείνουν σ' αυτά αξίες και τρόπους για να μάθουν να ζουν αληθινά, να μην παρασύρονται από έναν λαϊκισμό που εμφωλεύει συνεχώς στη ζωή όλων και που καταντά ανέκδοτο την έννοια "σχολείο που δίνει βάσεις για τη ζωή"!

Αν αναζητήσει κανείς τα πραγματικά αίτια αυτής της συμπεριφοράς, θα φτάσει στο συμπέρασμα ότι δεν φταίει ουσιαστικά κανείς. Είναι η νοοτροπία της εποχής μας τέτοια, που όποιος πιστεύει και αγωνίζεται να αγαπήσει το χώρο που ζει, εργάζεται, μαθαίνει, προσφέρει, θεωρείται ουτοπιστής! Πρυτανεύει η επαγγελματική λογική, η χρησιμοθηρία και ένας απίστευτος ερασιτεχνισμός από την κορυφή που είναι η πολιτεία, μέχρι τη βάση που είναι οι γονείς και οι μαθητές!

Αν κανείς πήγαινε μια βόλτα στα σχολεία του Βόλου τις ημέρες των πρόσφατων καταλήψεων θα ένιωθε την βαθύτατη απελπισία για μια γενιά που οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί και κάποιοι ινστρούχτορες χαϊδεύουν ως γενιά του δυναμισμού, ως τη γενιά της αντίστασης και της ευαισθητοποίησης! Θα έβλεπε στα σχολεία που υποτίθεται ότι αγωνίζονταν για τα αιτήματα της κατάληψης ελάχιστους μαθητές, οι περισσότεροι να βρίσκονται στα σπίτια τους προετοιμαζόμενοι για τα φροντιστήριά τους και απλώς να χάνουν το σχολικό τους χρόνο, διότι ούτε να ψηφίσουν για τα καταληψιακά θέματα δεν ενδιαφέρονταν!

Όταν τελειώσουν το Λύκειο αυτά τα παιδιά, χάρις στα φροντιστήρια, θα φύγουν από έναν χώρο που δεν αγάπησαν. Κι έτσι θα μπουν στο Πανεπιστήμιο, που κι εκεί δεν θα αγαπήσουν. Κι έτσι θα συνεχίσουν στη ζωή τους, χωρίς να αγαπούν τίποτα απ' αυτό που κάνουν, ακριβώς διότι ποτέ δεν θα το έχουν μάθει. Η συνδικαλιστική λογική και η ευκολία της δημαγωγίας με την οποία ολόκληρη η κοινωνία χαϊδεύει και μορφώνει κάθε ηλικία και ομάδα θα οδηγήσει μαθηματικά πλέον στην εξαφάνιση της αγάπης και της δημιουργίας! Για να θριαμβεύσει η λογική της παραγωγικότητας, της ΟΝΕ και του κόσμου χωρίς πρόσωπο, σχέση, ζωή!

Εκπαιδευτικοί και μη, γονείς και μη, νέοι και μη, ας προσπαθήσουμε στη ζωή μας αυτός ο προπαρασκευασμένος εφιάλτης να μη γίνει πραγματικότητα. Ας μάθουμε να λέμε "το σχολείο που αγάπησα", "η δουλειά που αγάπησα", "ο κόσμος που αγάπησα" κι ας αναζητήσουμε αυτή την αγάπη. Είναι ό,τι μας απομένει ως ελπίδα και ευθύνη!

Του Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού,
Υπευθύνου Νεότητος Ι. Μ. Δημητριάδος

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

1. Αρχιμανδρίτου Επιφανίου Οικονόμου, Η προσευχή της Μεγάλης Σαρακοστής, Βόλος 2001. Πρόκειται για μία σύντομη ανάλυση της ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου "Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου", δοσμένη σε δώδεκα μικρά σημειώματα, τα οποία μας δίνουν αφορμές προβληματισμού, όχι μόνο για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, αλλά και για όλη τη ζωή μας. Τα κείμενα είναι δοσμένα από τον συντάκτη τους με απλότητα, αλλά και λυρική γλώσσα, με τη χρήση πατερικού λόγου και άλλου υλικού. Μπορεί κανείς να το αναζητήσει στο βιβλιοπωλείο ΛΥΧΝΟΣ (τηλ. 0421- 32916).

2. Αρχιερατική Περιφέρεια Αγιάς, Προσκυνητάριον, Αγιά 2000. Πρόκειται για ένα σύντομο χρονικό επίσκεψης στους τόπους της Αρχιερατικής περιφέρειας Αγιάς, στους ναούς και τα μοναστήρια της περιοχής, που κυκλοφόρησε με την ευκαιρία των εκδηλώσεων για το 2000. Σύντομα σημειώματα έχουν γράψει ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, ο Νομάρχης Λάρισας Γ. Φλώρος και ο Αρχιερατικός Επίτροπος Αγιάς Αρχιμ. Ιωαννίκιος Βαρβαρέλης. Στα αξιοσημείωτα της έκδοσης και το αγγλικό κείμενο, που δίνει τη δυνατότητα περαιτέρω αξιοποίησης. Μπορεί κανείς να το προμηθευθεί από την Αρχιερατική Περιφέρεια Αγιάς (τηλ. 0494-22266).

3. Μ. Χατζημάρκου, Ιησούς Χριστός, Βόλος 2001. Πρόκειται για ψηφιακό δίσκο που περιέχει το βυζαντινό ορατόριο του μεγάλου μας πρωτοψάλτη, με το οποίο έκλεισαν οι εκδηλώσεις της Μητροπόλεως Δημητριάδος για το 2000. Παρουσιάζεται με ποιητικό λόγο και βυζαντινή μουσική το μυστήριο της Θείας Οικονομίας και η παρουσία του Ιησού Χριστού στον κόσμο. Το έργο αποδίδει στη ζωντανή ηχογράφηση από το Δημοτικό Θέατρο Βόλου η χορωδία του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Βόλου υπό τη διεύθυνση του συνθέτη. Μπορεί κανείς να το αναζητήσει στο βιβλιοπωλείο ΛΥΧΝΟΣ (τηλ. 0421- 32916).

4. Νεανικός Επιμορφωτικός Όμιλος Σύρου, Για τη Ζωή και την Οικογένεια. Συλλογικός τόμος με κείμενα των π. Βασιλείου Θερμού, Δημητρίου Καραγιάννη, Κωνσταντίνου Εμμανουηλίδη, Γαλάτειας Γρηγοριάδου- Σουρέλη, Ελένης Καραγιάννη και Άννας Παγοροπούλου, με θέματα που αφορούν το γάμο και την ανατροφή των παιδιών. Μια ενδιαφέρουσα έκδοση, που βοηθά στον προβληματισμό, αλλά και ταυτόχρονα δίνει όμορφες κατευθύνσεις. Μπορεί κανείς να το αναζητήσει στο βιβλιοπωλείο ΛΥΧΝΟΣ (τηλ. 0421- 32916).

ΤΙΜΙΑ & ΑΠΛΑ

1. Οι συνεχείς καταγγελίες για τη χρήση μολυσμένων αρμάτων, όπλων, βομβών και άλλου πολεμικού υλικού, το οποίο αποτελεί κίνδυνο για τη ζωή συνανθρώπων μας, οπουδήποτε κι αν βρίσκονται, και η ουσιαστική αδιαφορία της Πολιτείας, μαρτυρούν τον μιθριδατισμό της κοινωνίας μας. Όταν το κράτος ξοδεύει για δεξιώσεις, αγώνες και άλλες φανταχτερές εκδηλώσεις πολλά και αδιαφορεί για την υγεία και την προστασία των πολιτών και κανείς ουσιαστικά δεν εξεγείρεται, αυτό σημαίνει την πλήρη νάρκωση της αγωνιστικότητας και της ζωντάνιας. Αυτό σημαίνει ότι πλέον έχουμε αποδεχθεί ότι τίποτε δεν αλλάζει στον κόσμο μας, πορευόμενοι σύμφωνα με το πώς μας χτυπούν το σκοπό! Ας μη μένουμε όμως στην εικονική πραγματικότητα, ας αντισταθούμε πραγματικά! Θα είναι η απόδειξη ότι έχουμε ζωή!

2. Η αναθεώρηση του Συντάγματος γίνεται ερήμην της κοινωνίας. Το ίδιο και σοβαρές αποφάσεις των εκάστοτε κρατούντων, όπως το θέμα των ταυτοτήτων, δεν λαμβάνουν υπόψιν τις θέσεις των πολιτών. Μήπως είναι καιρός να αρχίσουν να διεξάγονται δημοψηφίσματα, τα οποία θα βοηθήσουν τη δημοκρατία να ζωντανέψει; Η πρωτοβουλία της Εκκλησίας δείχνει ότι ο λαός θέλει να ερωτάται. Ας βοηθήσουν κι άλλοι!

3. Ο βομβαρδισμός μας από εορτές ξενόφερτων Αγίων, αλλά και η ολοένα και πιο διονυσιακή αναβίωση των καρναβαλιών αποδεικνύουν την στροφή προς το παρελθόν που διαρκώς κάνει η εξευρωπαϊσμένη κοινωνία μας! "Άρτος και θεάματα" το σύνθημα που πρακτικά εφαρμόζεται, για να καταναλώνουμε περισσότερο και να σκεπτόμαστε λιγότερο! Από την άλλη πλευρά, η Εκκλησία μας προτείνει το ήθος της παράδοσής μας, που συνεπάγεται την ουσιαστική θεώρηση της ζωής, την σιωπή της αγάπης και την μίμηση της πίστης και της προσφοράς των Αγίων! Ας κρίνουμε τι είναι συντηρητισμός και τι πρόοδος σ' αυτό το δίλημμα!

4. Το πρόβλημα των ναρκωτικών ολοένα και διογκώνεται, χωρίς κανείς να μπορεί εύκολα να το αντιμετωπίσει. Η Εκκλησία επιμένει στην πρόληψη με αξίες, αγάπη, συλλογικότητα, ζωή! Αυτό εφαρμόζουν και οι θεραπευτικές κοινότητες στα προγράμματα απεξάρτησης! Το κακό είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας και των ΜΜΕ κωφεύουν στις φωνές αυτές! Και προτιμούν τις λογικές της καταστολής, αλλά και αδιαφορίας στο πρόβλημα! Έως πότε;

5. Αν δει κανείς τα δελτία ειδήσεων των ιδιωτικών καναλιών θα πληροφορηθεί τα πάντα εκτός από τις ειδήσεις! Ασήμαντα γεγονότα, τα οποία γίνονται αντικείμενο ενασχόλησης για πολλές ημέρες, στο βωμό της θεαματικότητας! Μάλλον κανείς θα πρέπει να μάθει να κλείνει το κουμπί και να ζωντανεύει αλλιώς τη ζωή του! Αλλιώς, θα γεμίζει το νου του με τα μικρά ή τα μεγάλα σκουπίδια που μας σερβίρουν!

Θ. Μ.