ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ...

Ένας αδελφός από τη Λιβύη ήλθε στον αββά Σιλουανό και του είπε:
-Αββά, έχω έναν εχθρό που μου έκανε πολλά κακά. Σκοπεύω λοιπόν, να τον παραδώσω στον άρχοντα (για να τιμωρηθεί). -Κάνε παιδί μου όπως αναπαύεσαι, είπε ο γέροντας.
-Σήκω τότε πάτερ, να προσευχηθούμε και μετά φεύγω για τον άρχοντα, παρακάλεσε ο αδελφός.
Σηκώθηκαν, λοιπόν και άρχισαν να προσεύχονται. Μόλις, όμως έφθασαν στη φράση "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών...", ο γέροντας είπε:
-Και μη αφήσης ημίν τα οφειλήματα ημών, ως ουδέ ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών...
-Όχι έτσι πάτερ, διέκοψε ο αδελφός το γέροντα.
-Ναι παιδί μου, έτσι, είπε ο γέροντας. Αν θέλεις να πας στον άρχοντα, ο Σιλουανός δεν κάνει για σένα άλλη προσευχή.
Τότε ο αδελφός έβαλε μετάνοια και συγχώρησε τον εχθρό του.

ΑΚΡΑ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ
Κάποτε ήρθαν κλέφτες στο μαντρί του αγίου Σπυρίδωνος, για να του κλέψουν μερικά από τα ζώα του. Όμως, πιάστηκαν από αόρατα δεσμά και δεν μπορούσαν να κουνηθούν καθόλου! Όταν ξημέρωσε και τους βρήκε ο Αγιος, τους ελευθέρωσε με την προσευχή του από τα δεσμά. Έπειτα, αφού τους συμβούλεψε πολύ να κερδίζουν τα αναγκαία με τον τίμιο μόχθο τους, τους πρόσφερε στο τέλος και ένα κριάρι... για να μην πάει χαμένο το ξενύχτι τους!

ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑΣ
Ο αββάς Ησαΐας διδάσκει: "Εκείνος που έχει πεποίθηση στην αρετή του και επιμένει στο θέλημά του, δεν μπορεί να αποφύγει την έχθρα ούτε να αναπαυθεί ψυχικά ούτε να δει τις ατέλειές του". Και ο αββάς Κασσιανός, κατεβαίνοντας στο βάθος της ψυχής, λέγει πως "δεν αρκεί να συγκρατούμε το στόμα μας στον καιρό του θυμού, αλλά πρέπει και να καθαρίζουμε την καρδιά μας από την μνησικακία και να μην στριφογυρίζουμε μέσα στο νου μας πονηρούς λογισμούς κατά του αδελφού. Διότι, αν φέρνοντας στο νου σου κάποιον που σε λύπησε, σε προσέβαλε ή σε ζημίωσε, πονάς με αυτά που σου έκανε, η ψυχή σου είναι άρρωστη. Αντίθετα, ο ανεξίκακος άνθρωπος ποτέ δεν λέει "αδικήθηκα στην ψυχή", γιατί κανείς δεν αδικείται στην ψυχή, αν ο ίδιος δεν αδικήσει την ψυχή του, αλλά θεωρεί ως γιατρούς και ευεργέτες, σταλμένους από τον Θεό για τη σωτηρία του, τους κατήγορούς του.

ΓΙΝΕΣΘΕ ΟΙΚΤΙΡΜΟΝΕΣ
Ο αββάς Ποιμήν συμβουλεύει: "Σε καμιά περίπτωση η κακία δεν εξουδετερώνεται με την κακία. Αν λοιπόν κάποιος σε βλάψει, εσύ ευεργέτησέ τον, για να διορθώσεις την κακία με την καλοσύνη, και στρέψε την οργή σου όχι σ' αυτόν αλλά στο δαίμονα που τον υποκινεί".

Ατενίζοντας αδελφοί, την άκρα ανεξικακία στο Θείο πρόσωπο του Χριστού μας, "Ως λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει", αλλά με καρδιά γεμάτη από πύρινη αγάπη έλεγε ξεψυχώντας στον σταυρό "Πάτερ, άφες αυτοίς...", ας επιθυμήσουμε κι εμείς να αποκτήσουμε "σπλάχνα οικτιρμών" και ελέους, για να ζούμε πάντοτε πασχάλια, ως άνθρωποι καινοί, αναστημένοι! Αμήν!

Από την Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πηλίου