"...Τη νέα χρονιά με περισσότερη αγάπη, μετάνοια και ελευθερία..."

Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου, για το νέο έτος

Η ΜΑΓΝΗΣΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ 2000 μ. Χ. (ΠΛΗΘΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ)

Στην αυγή της νέας χιλιετίας, με την συμπλήρωση 2000 χρόνων από τη Γέννηση του Χριστού, η τοπική μας Εκκλησία δίνει το δικό της στίγμα με τη διοργάνωση πολλών εκδηλώσεων, συνεργασία με τους φορείς της τοπικής μας κοινωνίας, εκδηλώσεων που όλες έχουν ως στόχο να δείξουν τη σημασία της παρουσίας του χριστιανισμού στην περιοχή μας, αλλά και ταυτόχρονα να περάσουν ένα μήνυμα πορείας προς το μέλλον για την Εκκλησία μας!

Έτσι, καταρτίστηκε ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων με ποικίλο χαρακτήρα, το οποίο κυκλοφόρησε με την ευγενική χορηγία επιχειρήσεων της περιοχής μας σε μεγάλο αριθμό καλαίσθητων εντύπων, που θα αποτελέσουν την αφορμή και για προβολή της Μαγνησίας σε πανελλαδικό επίπεδο, αλλά, κυρίως, την αφορμή για τη συνειδητοποίηση του μηνύματος και της παρουσίας της Εκκλησίας στη ζωή μας.

Το απόγευμα της Κυριακής 9 Ιανουαρίου 2000 στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος (Καρτάλη με Γαζή), πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η επίσημη έναρξη και η παρουσίαση του προγράμματος των εκδηλώσεων για τον εορτασμό των 2000 χρόνων μετά τη Γέννηση του Χριστού. Την εκδήλωση παρουσίασε και συντόνισε ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Απόστολος Κόκορης, ενώ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ιγνάτιος μίλησε για "Το νόημα του Εορτασμού" και τους στόχους της τοπικής Εκκλησίας μας, αλλά και της Εκκλησίας της Ελλάδος με τον εορτασμό του Ιωβηλαίου. Το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων παρουσίασε ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης π. Επιφάνιος Οικονόμου, ο οποίος μαζί με τον Ιατρό κ. Δημήτριο Τσιλιβίδη, συντονίζουν τις εκδηλώσεις. Επίσης ο εκπαιδευτικός κ. Αρχοντής Παντελόπουλος απεύθυνε χαιρετισμό ως εκπρόσωπος των συνεργαζομένων φορέων και ο συγγραφέας και λαογράφος κ. Κων/νος Λιάπης παρουσίασε το ημερολόγιο τοίχου της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, το οποίο απεικονίζει 12 από τα πολυάριθμα και αξιόλογα τέμπλα εκκλησιών του Πηλίου.

Πολλοί ήταν οι εκπρόσωποι των φορέων οι οποίοι παραβρέθηκαν στην γιορτινή εκδήλωση, όπως η Υφυπουργός κα Ροδούλα Ζήση, ο Νομάρχης κ. Πάνος Σκοτεινιώτης, ο Βουλευτής κ. Αλέξ. Βούλγαρης, Δήμαρχοι και εκπρόσωποι Δημάρχων του Νομού μας, εκπρόσωποι των Στρατιωτικών και Αστυνομικών Αρχών του τόπου μας, καθώς και πολλοί άλλοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και φορέων της πόλης μας.

Αξίζει να σημειώσουμε, ότι την εκδήλωση λάμπρυνε με την παρουσίαση της η Νεανική Χορωδία του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου, Μπάρας Τρικάλων, η οποία πραγματικά έδωσε μια γιορτινή ατμόσφαιρα στην όλη εκδήλωση και ενθουσίασε με το καλλιτεχνικό της πρόγραμμα.

Την ίδια μέρα κυκλοφόρησε και το επίσημο πρόγραμμα των εκδηλώσεων, σε ετήσια βάση, σε μορφή βιβλίου με τον τίτλο "Η ΜΑΓΝΗΣΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ 2000 μ. Χ.", το οποίο πήραν όλοι οι παρεβρισκόμενοι και το οποίο μπορούν να προμηθεύονται όλοι οι ενδιαφερόμενοι από τα γραφεία της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος.

Η Μητρόπολη Δημητριάδος, πρωτοπορώντας για μια ακόμη φορά, δίνει με το πρόγραμμα αυτό μια ακόμη απτή μαρτυρία της ζωντανής Εκκλησίας και της αποφασιστικής της παρέμβασης σε τοπικό, αλλά και ευρύτερο πεδίο, συνεχίζοντας μια μακρά παράδοση!

ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Να, λοιπόν, που μπήκαμε στο πολυπόθητο έτος 2000! Μια είσοδός μας σε μια χρονική περίοδο που σηματοδοτείται από τις μεγαλύτερες προσδοκίες της ανθρωπότητας για ειρήνη, ανθρωπιά, ευτυχία, γαλήνη, επιτυχία...

Περιβάλλουμε την απαρχή μιας νέας χρονιάς και εν προκειμένω της νέας χιλιετίας με προσδοκίες λίγο - πολύ ουτοπικές, καθότι η εκπλήρωσή τους δεν βασίζεται στον χρόνο, ούτε στο συγκεκριμένο σύστημα προσμέτρησής του που ακολουθούμε. Αυτός που θα καθορίσει την πορεία του μέλλοντος της ανθρωπότητας είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, η σχέση του με τον Θεό και τον συνάνθρωπο, η χρηστή διαχείριση και εκμετάλλευση του χρόνου που κάθε στιγμή διαθέτουμε, πριν αυτός γίνει παρελθόν αμετάκλητο.

Ο χρόνος, σύμφωνα και με την διήγηση της Γένεσης, είναι το πρώτο δημιούργημα του Θεού μέσα στην ορατή και απτή κτίση. Από εκείνη τη στιγμή της απαρχής του χρόνου και της ιστορίας του σύμπαντος, φαίνεται πως τα πάντα υπόκεινται στον χρόνο, αναφέρονται αναγκαστικά στο χρόνο και μεταβάλλονται με την πάροδό του. Κάθε τι που μπορεί ο άνθρωπος να παρατηρήσει γύρω του, ακόμα και αυτό το σύμπαν, υπόκειται στην μεταβολή και τη φθορά που συνεπιφέρει η πάροδος του χρόνου.

Μόνος ο Θεός είναι αναλλοίωτος γιατί ακριβώς γι' αυτόν δεν ισχύει ο χρόνος. Ο Θεός είναι άχρονος, πέρα και έξω από τα στενά, πεπερασμένα και περιγραπτά όρια του χρόνου. Ωστόσο όμως δημιουργεί μέσα στα πλαίσια του χρόνου τα άστρα, τους πλανήτες, την γη, τα φυτά, τα ζώα και τελευταίο τον άνθρωπο.

Παρατηρούμε όμως πως στον Παράδεισο, πριν δηλαδή ο άνθρωπος να απομακρυνθεί από τον Θεό, η πάροδος του χρόνου δεν επέφερε τις γνωστές σ' εμάς συνέπειες της φθοράς και της αλλοίωσης. Κι αυτό γιατί η φθορά και η αλλοίωση αποτελούν συνέπειες της αποστασίας του ανθρώπου από τον Θεό, της ακοινωνησίας του με τον Δημιουργό και της εσωτερικής, πνευματικής του πτώσεως και φθοράς.

Αυτό λοιπόν που προξενεί τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής μας, την δυστυχία, την (δια)φθορά, την ταραχή στις σχέσεις των ανθρώπων, το γενικό δυσάρεστο αίσθημα που θέλουμε και προσπαθούμε να αποβάλλουμε από πάνω μας, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και σ' αυτόν θα πρέπει να αναζητήσουμε τους τρόπους και τις μεθόδους αναστροφής αυτών των δυσάρεστων καταστάσεων.

Αντί να περιμένουμε μια μαγική επίδραση της εναλλαγής του ημερολογιακού έτους επάνω στην ζωή μας και την ανθρωπότητα, αντί να χάνουμε τον καιρό μας σε ανώφελες αναζητήσεις και μάταια αναμονή, ας πάρουμε τον χρόνο που διαθέτουμε στα χέρια μας και ας τον αξιοποιήσουμε κατάλληλα! Ο Απόστολος Παύλος μας προτρέπει να ζούμε "εξαγοραζόμενοι τον καιρόν" (Εφεσ. 5,16), δηλαδή να επωφελούμαστε τον χρόνο που διαθέτουμε. Να τον επωφελούμαστε όχι μόνο εποικοδομητικά και δημιουργικά, αλλά κυρίως σωτηριολογικά, δηλαδή αναφερόμενο στα έσχατα και στην σχέση μας με τον Θεό.

Σήμερα που η ζωή του ανθρώπου έχει μεταβληθεί σε ένα συνεχή αγώνα δρόμου ενάντια στον ίδιο το χρόνο, που το άγχος και η βιασύνη αποτελούν τον κύριο παρονομαστή της καθημερινότητας, που η αύξηση της ταχύτητας και των ρυθμών φαίνεται πως διαρκώς μας απομακρύνει από τους επιθυμητούς στόχους, που τελικά ο άνθρωπος κοντεύει να μεταβληθεί σε μια μηχανή επειδή ακριβώς δεν του απομένει χρόνος για να νοιώσει άνθρωπος, μέσα σ' αυτή την χαοτική δίνη που χαρακτηρίζει την απαρχή της νέας χιλιετίας, είναι πλέον καιρός να συλλάβει το παρόν και να εκμεταλλευτεί διαφορετικά τον χρόνο του.

Είναι καιρός να επαναπροσδιορίσει το πνευματικό του στίγμα και να εξαγάγει τα συμπεράσματά του. Είναι καιρός να ατενίσει, από το σημείο που βρίσκεται, τον Ουρανό και τον συνάνθρωπο και στο πρόσωπο του συνανθρώπου να αναζητήσει την διαρκή παρουσία του Θεού. Είναι καιρός να κάνει την αυτοκριτική του και να πάρει πλέον γενναίες αποφάσεις, πριν προλάβει το παρόν να γίνει παρελθόν για το οποίο διαρκώς στο μέλλον θα μετανιώνει. Είναι λοιπόν καιρός Μετανοίας, καιρός επιστροφής μας στον Θεό μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, καιρός προαγωγής μας στην αρετή και τελειώσεως εν Χριστώ.

Αντί να κατηγορούμε την κοινωνία και τις συγκυρίες της ζωής για ό,τι μας πάει στραβά, ας δοξολογούμε τον Θεό και ας τον ευχαριστούμε για τις ευεργεσίες Του με τις οποίες αναμφίβολα μας έχει προικίσει με μεγαλύτερη την Ενανθρώπησή του στο πρόσωπο του Χριστού και την ευκαιρία που έκτοτε προσφέρεται σε ολόκληρη την ανθρωπότητα αλλά και τον καθένα ξεχωριστά, να μετάσχει δηλαδή και πάλι την κοινωνία με τον Θεό, την αποκατάσταση της σχέσεώς του στην προπτωτική κατάσταση.

Αντί να περιμένουμε την έξωθεν παρέμβαση για την μεταβολή της απτής πραγματικότητας, ας προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε ο καθένας από το μέρος του, κάνοντας πρώτα αρχή από τον εαυτό μας, τηρώντας τις εντολές του Θεού, συμμορφούμενοι εν ελευθερία προς το θέλημά Του και αναζητώντας πρώτα την δική μας, εσωτερική μεταμόρφωση!

Τότε πλέον όχι μόνο θα μπορούμε να ελπίζουμε, αλλά θα είμαστε απόλυτα σίγουροι πως η προοπτική της νέας αρχής που σηματοδοτεί το ξεκίνημα αυτής της νέας χρονιάς και της τρίτης από Χριστού χιλιετίας θα είναι εξαιρετικά αισιόδοξη για την ύπαρξή μας, την θέση μας και την σχέση μας με την κοινωνία, τον συνάνθρωπο, τον Θεό!

Του Αρχιμ. Νεκταρίου Ντόβα, Ηγουμένου της Ι. Μονής Ανω Ξενιάς

ΤΙΜΙΑ & ΑΠΛΑ

1. Η είσοδος στην ΟΝΕ είναι πλέον ante portas. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι το νέο όραμα της ηγεσίας μας. Το πρόβλημα όμως είναι ότι έχουμε απολυτοποιήσει την οικονομική πλευρά και τα κριτήρια σύγκλισης, χωρίς να νιώθουμε ως τι μπαίνουμε στην Ενωμένη Ευρώπη. Η πατρίδα μας πάντοτε κόμιζε μια πρόταση πολιτισμού κι ένα ήθος διαφορετικό, το ήθος της Εκκλησίας, την αναζήτηση "των του ετέρου και όχι του εαυτού", την φιλοκαλία, την πίστη και την κοινότητα ως γνήσια κοινωνία με το Θεό και το συνάνθρωπο. Αυτό είναι μια πρόταση που έχει αξία, ιδιαίτερα σήμερα! Αυτό έχουμε να καταθέσουμε στην Ευρώπη και τον κόσμο! Αλλιώς, θα παραμένουμε οραματιζόμενοι "ευρώ", νομίσματα, χρηματιστήρια, πληθωρισμούς, ουραγοί του πνεύματος και αρνητές της πεμπτουσίας μας!

2. Συμπληρώνονται 50 χρόνια από το δημοψήφισμα στην Κύπρο που το 1950 αποφάσιζε την ένωση με την Ελλάδα. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Κι εμείς ξεχάσαμε και οι Κύπριοι προσαρμόστηκαν! Τώρα μάλιστα που η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα για ένταξη στην Ε.Ε., οι πολιτικοί μας λένε ότι τα προβλήματα θα λυθούν και το πολύπαθο νησί με μια ομοσπονδία θα βρει ξανά την ενότητά του! Οι χαμένες ευκαιρίες όμως θα πολλαπλασιάζονται και το ποθούμενο δεν θα έρχεται, γιατί η ζωή μας διαρκώς θα προσαρμόζεται στα παιχνίδια των ισχυρών. Ίσως εδώ είναι που χρειάζεται να δούμε το "η δύναμις εν ασθενεία τελειούται". Και η χάρις θεραπεύει!

3. Ο πρόσφατος πανικός για την απειλούμενη από την γρίππη ζωή μας, εκτός από την υπερβολή και το θόρυβο για ειδησεογραφικούς λόγους, αποδεικνύει τον διαρκή φόβο του ανθρώπου για τον πόνο και το θάνατο, έναν φόβο που δεν έχει ξεπεραστεί όσο κι αν ο άνθρωπος καυχιέται για τις δυνάμεις και την πρόοδό του. Αυτός που θα μας δίνει μια διαρκή νήψη και καθαρότητα ψυχής, είναι Αυτός που μας βοηθά να υπερβούμε κάθε ασθένεια, ψυχής τε και σώματος, Αυτός που για 2000 χρόνια βρίσκεται κοντά μας και μας στηρίζει!

4. Η μεγάλη επιτυχία της έκθεσης για τον Γκρέκο στην Αθήνα και ο μεγάλος αριθμός επισκεπτών της, πέρα από την μόδα και το θόρυβο, αποδεικνύει ότι έχουμε μέσα μας την αγάπη για το ωραίο, δεν μπορεί κάτι το ξεχωριστό να μη μας συγκινήσει! Είναι χαρακτηριστικό της ταυτότητάς μας η ευαισθησία κι ας προσπαθούμε να την ξορκίσουμε με την οικονομοκρατία! Αρκεί να την μάθουμε και στους νεώτερους! Αυτό άλλωστε είναι και το βαθύτερο νόημα της παιδείας και του πολιτισμού μας!

Θ. Μ.